گلزار فضیلت : مشاهیر مدفون در تکیه فاضل هندی در تخت فولاد اصفهان - قاسمی، رحیم - الصفحة ٣٢ - مقامات علمی

رحمه الله اعتماد عجیب فیه وفی فقه مؤلفه، وکان لا یکتب من "الجواهر" شیئا لو لم یحضره "کشف اللثام" حدثنی بذلک الشیخ الاستاد الشیخ عبد الحسین رحمه اللّه؛ قال: وکان یقول: لو لم یکن الفاضل فی العجم ما ظننت ان الفقه صار إلیه. وصرح فی بعض رسائله ان مؤلفاته بلغت إلی الثمانین".[١]

اکنون به نقل کلام برخی از علما و تراجم نگاران در باره فاضل می پردازیم:

١. علّامه زنوزی در "ریاض الجنّه" می نویسد:

"بهاءالدین محمّد بن الحسن الاصفهانی المعروف بفاضل هندی عالم، فاضل، کامل، ماهر، فقیه، محدّث، حکیم، متکلّم، ثبت، وجیه، نحریر، متبحّر، جامع، ادیب، شاعر، منشی ء، کثیر الحفظ والتتبّع، جلیل القدر، عظیم الشأن، حسن الاخلاق، و کان فی کلّ الفنون عجیب المهاره و الاطّلاع، و کثیره القدره و الاضطلاع... الحاصل امره فی غایه الغرابه والعجب، کما لا یخفی علی من اطّلع علی ما زبره هو وکتب".[٢]

٢. شیخ عبداللّه سماهیجی در رساله "القامعه للبدعه" ضمن بیان مراتب علم و تدیّن فاضل، به رجوع مردم آن روزگار به وی اشاره نموده، که با وجود فقها و فضلای فراوان در ایران و اصفهان، مردم به او رجوع کرده و همگان به اجتهاد و عدالت او معترف می باشند. به اعتراف وی، در آن روزگار، تنها مجتهد مسلّم الثبوت جامع الشروط، فاضل هندی بوده است. وی می نویسد:

"العلامه الفهّامه الامین، الشیخ بهاء الدین، المعروف بالفاضل الهندی، سلّمه اللّه تعالی، مع صلاحیته ودیانته وعفته وصیانته ورجوع أهل هذا العصر إلیه، واعتمادهم علیه، لا سیما دار السلطنه اصفهان، صینت عن حوادث الزمان، مع کثره الفقهاء