گلزار فضیلت : مشاهیر مدفون در تکیه فاضل هندی در تخت فولاد اصفهان - قاسمی، رحیم - الصفحة ١٨٢ - آیه اللّه العظمی علّامه شیخ عبدالحسین محلّاتی
آیه اللّه العظمی علّامه شیخ عبدالحسین محلّاتی
علّامه محقّق و فقیه زاهد، از بزرگان علما و مدرّسین اصفهان.
تولّد و خاندان:
وی در حدود سال ١٢٧٤ق در محلّات متولّد شد. پدرش ملا علی معروف به میرزا بابا فرزند حسین بن احمد بن محمّد شفیع بن محمّد رفیع طالقانی بود.
علّامه طهرانی در "نقباء البشر" می نویسد: "هو الشیخ عبدالحسین بن علی المدعوّ بمیرزا بابا بن المولی محمّد حسین بن المیرزا احمد الاصفهانی المولد الیزدی الاصل الشهربابکی الکاظمی المسکن والهجره و المدفن ابن محمّد شفیع الاصفهانی الطالقانی الاصل المشهور فی اصفهان بآخوند شفیعا خوش ابرو ابن المیرزا رفیعا الاصفهانی".[١]
محمّد شفیع معروف به "آخوند شفیعا خوش ابرو" عالم عارف شاعر، متخلّص به "موحّد" در سال ١١٦١ق در اصفهان وفات یافته[٢] و در قبرستان شاه میرحمزه مدفون گردید.[٣] لطفعلی بیک آذر در "آتشکده آذر" می نویسد:
"موحّد" نام نامیش مولانا شفیعا، عالمی است عامل و عارفی است کامل. اجداد ایشان از طالقان آمده در اصفهان ساکن شده، و آن جناب بعد از تحصیل
[١] ١٩٣. نقباء البشر ج ٣ ص ١٠٥٦.
[٢] ١٩٤. در ملحقات وقایع السنین والاعوام (ص٥٧٠) می نویسد: فوت آخوند شفیعا ابرو درویش در ١١٦١ه.ق.
[٣] ١٩٥. رجال اصفهان مهدوی ص ٢١٦ (به نقل از بلاغی)