بزم قدسیان: مشاهیر مدفون در تکیه تویسرکانی تخت فولاد اصفهان - قاسمی، رحیم - الصفحة ٥٢٨ - هور از دیدگاه شیدا

المسلمین" می نویسد:

"چون طبایع بشریت به اختلاف آفریده شده و در بعض افراد مزایایی مشاهده شده و می شود که جز ودایع الهی و تخصیصات رحمانی نیست، یکی در صنعت و اختراعات مهارت پیدا می کند که دیگری محال است بدان پایه برسد، دیگری در فهم و فراست به درجه ای می رسد که مورد عبرت گردد، یکی در نظم و نثر و تلفیقات کلامی پایه سخن را به جایی می نهد که اوهام بدانجا نرسد، ولی این نوابغ زمان کم و اند کند و مسلّم است جامعه انسانیت باید قدر این گونه اشخاص را بداند و نام آنها را به نیکی برد و احترام آنان را به شایستگی بدارد.

چنان که آقای آقا سید علی بدیع زاده متخلص به "هور" فرزند مرحوم حاجی سید عبدالحسین اصفهانی، که آن مرحوم از مشاهیر وعّاظ و اغلب ایام دو ثلث از سال را هندوستان در

شهرهای کلکته، لکناهور، مدرس بمبئی بسر برده، مشغول تبلیغات اسلامی بودند، در این زمان که هنوز در ریعان جوانی هستند صاحب قریحه ای می باشند که این بنده را به حیرت افکنده و پس از مشاهده سه مدیحه بعد، هر ناظری با بنده رطب اللسان خواهد شد که الحق نابغه زمان است و فرید و وحید این دوران؛ زیرا چهارصد مصراع شعر مدیحه گفتن که تماماً ماده تاریخ باشد و یکهزار و سیصد و شصت و شش درآید، تصور نمی کنم در قوّه احدی باشد که بتواند در مدت کمی به این اندازه اشعار مهم تاریخی مبادرت نماید".

در اینجا عناوین جزوه "هور" که تماماً مادّه تاریخ است را می نگریم:

"جزوه تاریخیه های بدیع زاده" ١٣٦٦