بزم قدسیان: مشاهیر مدفون در تکیه تویسرکانی تخت فولاد اصفهان - قاسمی، رحیم - الصفحة ٤٣ - ٣ آیه الله العظمی سید محمد شهشهانی

اجتناب از تضییع عمر مانند وی ندیدم".[١]

وی دارای مقلّدین بسیار بود و در فقاهت مسلکی ما بین اصولی و اخباری داشت.

از مؤلّفاتش مخصوصاً "أنوار الریاض" بسیار مورد توجّه علما و فقها واقع شده و نسخ آن دست به دست می گردیده است.[٢]

میرزا محمد علی عبرت نائینی می نویسد:

"میر سیّد محمّد یک چشمش نابینا و چشم دیگرش ثلث بینایی یک چشم سالم را داشت، و با این حال وی را تألیفات عدیده در فقه و اصول هست و از معاصرین خود در این علم به مراتب برتری داشت.

میر شمس الدین حکیم الهی می گفت: صاحب "شرح لمعه" اگر در زمان وی بود اعتراف می کرد که "شرح لمعه" را که خود گفته مثل او نمی تواند تدریس کند. وی را فرزندی نبود... مدرس وی در خانه شخصی که در محلّه مسجد حکیم در کوچه معروف به سینه سنگی واقع است بود و در مسجد ذوالفقار بازار امامت می کرد".[٣]

وی در روز پنج شنبه عید قربان سال ١٢٨٧ق در حدود صد سالگی وفات یافت و چون اولاد نداشت تمام کتب و اموال خود را وقف یا وصیت به وقف کرد.[٤]

---

[١] روضات الجنات ج ٢ ص ١٠٤.
[٢] تاریخ اصفهان همائی (مجلد ابنیه و اماکن) ص ٢٣٨ – ٢٣٦.
[٣] مدینه الادب ج ٣ ص ٢٤٧.
[٤] تاریخ اصفهان همائی (مجلد ابنیه و اماکن) ص ٢٣٨. عبارات عالمانه سنگ قبر او که متضمن نام برخی از تألیفات اوست چنین است: ألا إنّ أولیاء الله لا خوف علیهم ولا هم یحزنون وقد وفد علی ربه الکریم ونال إلی "رضوان الآملین" فی "الجنه الماوی" العالم النحریر مظهر "انوار ریاض" التحقیق، البالغ فی التقوی إلی "غایه القصوی" ماحی الشرک والإلحاد وحامی شریعه أجداده الأمجاد والمتمسک بعروتهم الوثقی، الذی وصل الی جوار ربّه وافق لتاریخه: "ذلک جزاء من تزکی" النور الشعشعانی الأمیر سیّد محمّد بن السیّد عبدالصمد الشهشهانی فی ذی حجه ١٢٨٧.