بزم قدسیان: مشاهیر مدفون در تکیه تویسرکانی تخت فولاد اصفهان - قاسمی، رحیم - الصفحة ٢٤٩ - تحصیلات و اساتید

پس از دو روز خاک های او را عقب ریختند، جنازه خورد شده او را بیرون آوردند. و من در دوره زندگانی خود از این گونه قضایا زیاد دارم.[١]

تحصیلات و اساتید

مرحوم مبارکه ای تا سنّ سیزده سالگی فارسی و مقدّمات عربی را در مبارکه نزد والد ماجد و غیره خواند. سپس به اصفهان رفت و نزد اساتید بزرگ آن زمان در مدرسه جدّه کوچک و مدرسه صدر تحصیل نمود.

چنانچه از کتاب "دانشوران و رجال اصفهان" برمی آید وی محضر بسیاری از فضلا و علمای اصفهان را درک کرده و در علوم گوناگون از درس آنان بهره برده است که عبارتند از:

١. سید فخرالدین فیروزانی لنجانی[٢] (درس "سیوطی" و "شرایع")

٢. شیخ حسن شیرازی (قدری از "مغنی" در نحو)

٣. شیخ محمد زارچی یزدی (حاشیه ملا عبدالله در منطق و شرح جامی در نحو)

٤. شیخ علی فقیه فریدنی (حاشیه ملا عبدالله و قدری از "معالم الاصول")

٥. سید میرزا اردستانی[٣] (قدری از "ریاض المسائل" در فقه)

---

[١] نور الانوار، نسخه خطی ص ٣٢٥.
[٢] به نوشته مرحوم مبارکه ای: سید فخرالدین معروف به میرزا آقا، از اقوام پدری وی و از طلاب باتقوی و باعمل بوده است.
[٣] عالم زاهد وارسته.از علمای کاملین و فضلا و محقّقین که در مدرسه جدّه ساکن بود و هم آنجا تدریس، و در مسجد سرخی اقامه جماعت می نمود. وی روزگاری به فقر و تنگدستی و در عین حال استغنا و بی نیازی و وارستگی و زهد و تقوی و اعراض از مردم دنیا گذرانید و در سلخ رمضان ١٣٥١ وفات یافت و در تکیه ملک مدفون گردید. وی فرزند سیّد اسماعیل بن میر عبداللّه از سادات خاتون آبادی بوده که جدّ اعلایش به اردستان مهاجرت کرده و در آنجا ساکن شده و صاحب عنوان در آنجا متولّد گردیده است. به نوشته دکتر کتابی: آیه اللّه حاج آقا رحیم ارباب مکرّر ذکر خیر او و مراتب تقوا و وارستگی او را بیان می کردند. از دیگر شاگردان او: آیه الله مجدالعلماء نجفی، سید محمد رضا شفتی و سید مرتضی ظهیر الاسلام بوده اند.