بزم قدسیان: مشاهیر مدفون در تکیه تویسرکانی تخت فولاد اصفهان - قاسمی، رحیم - الصفحة ١٣٨ - خطابه و منبر

نبرند. مطالب را چنان بیان می کرد که هم دانشمندان و فضلای اهل علم فائده می بردند و هم طبقات متوسط و پایین بهره مند می شدند. مصائب را نیز فقط از مقاتل معتبر نقل و ترجمه می کرد.[١]

آیه الله میر سیّد علی علامه فانی در شرح حال ایشان می نویسد:

"منبر او مدرسه و محل تدریس علوم گوناگون بود. در یکی از منبرها آیه: "إنا فتحنا لک فتحاً مبینا لیغفرلک الله" را عنوان فرموده و بحث در این آیه را مدت یک ماه مبارک رمضان ادامه داد".

وی اهمیت بسیاری به تبلیغ و ارشاد مردم می داد. مکرّر می فرمود که باید ترجمه نماز را به مردم آموخت تا موقع نماز خواندن متوجه باشند با که سخن می گویند و چه می گویند.

وقتی که عیال ایشان فوت کرد پس از آن که وی را غسل داده و کفن کرده و در قبر گذارده و شروع به خواندن تلقین کردند، ایشان خود بر سر قبر نشست و عیال خود را مخاطب قرار داده و تمام اعتقاداتی را که باید هر فرد مسلمان بدانها معتقد باشد به فارسی گفت، یعنی مطالب تقلین را به فارسی بیان داشت و پس از اتمام گفت: این زن یک عمر عربی نمی دانست و از عبارات عربی چیزی نمی فهمید، باید تلقین را به زبان او برایش گفت.[٢]