بزم قدسیان: مشاهیر مدفون در تکیه تویسرکانی تخت فولاد اصفهان - قاسمی، رحیم - الصفحة ٤٦٢ - میرزا حبیب اللّه نیّر
در قریه ریز متولّد شده و در نزد پدر خود آیه الله شیخ عبدالوهّاب بن یارعلی ریزی[١] و جمعی دیگر از بزرگان در اصفهان تحصیل نمود. سپس به نجف اشرف مهاجرت کرده و مدت دو سال درس شیخ مرتضی انصاری را درک نموده و به درس آقا سیّد حسین کوهکمری و جمعی دیگر نیز حاضر شد.[٢]
پس از بازگشت به اصفهان به تدریس و وعظ و ارشاد مردم پرداخت. او به زهد و عبادت و استجابت دعا و اعراض از دنیا معروف بود.
در مسجد ذکر الله تدریس و امامت می نمود و شب های جمعه در تخت فولاد به احیاء و قرائت دعای کمیل می پرداخت و جمعیتی متجاوز از ده هزار نفر پای منبر او حاضر می شدند.
مرحوم میرزا حسن خان جابری می نویسد: "آقاشیخ مرتضی ریزی، بزرگواری صاحب علم و عمل، و در فضایل نفسانیه به نحو اتمّ و اکمل [بود]. منبر آن جناب نعمتی بزرگ بود
مر اصفهانیان را، چنانچه لیالی جمعه غالباً چهل هزار نفر در مصلّی و بیابان تخت فولاد پای منبرش متهجّد و متعبّد بودند و آن بزرگ از عشا تا فجر به دعا و تضرّع و اقسام الحاح و عجز، بندگان را روی به خداوند برده و تصرّفی در مواعظ و انفاس متبرّکه اش بود که تا ده ساعت
[١] عالم فقیه کامل، از شاگردان آیات عظام: سید محمد باقر شفتی و حاج محمد ابراهیم کلباسی که در موطن خود به ترویج دین اشتغال داشت. از آثارش کتاب "القسطاس المستقیم" که حاشیه ای مفصل بر "قوانین الاصول" میرزای قمی است موجود است.
[٢] دانشمندان و بزرگان اصفهان ج ٢ ص ٩٣٦.