بزم قدسیان: مشاهیر مدفون در تکیه تویسرکانی تخت فولاد اصفهان - قاسمی، رحیم - الصفحة ٣١١ - شکایت از مردم زمانه

چو جاز یا که جهاز و مُجاز یا غمّاز

ولی ز بخت پریشان خویشتن چه کنم

که خوش خرام چو کبک دری نگردد غاز

فراز هرچه شود لحنِ بوسلیک به دهر

ملاحتش نبود به ز نغمه شهناز

اگر هزار ندایی ز اصفهان خیزد

به فنّ شعر نگردد بلند زو آواز

طلب کنند از او لعل و دُر به جای خزف

خورند سیب و بهش را همی به جای پیاز

ولی ادیب چو "محزون" همی ز جی خیزد

چنان که زیره ز کرمان و شکّر از اهواز

شکایت از مردم زمانه

مرحوم مبارکه ای در آثار خود فراوان از رفتار و اخلاق مردم اصفهان انتقاد کرده و از ظلم و ستم هایی که از آنان بر او رفته یاد کرده است.

از جمله در پایان کتاب "مرآه الغیب" که در سال ١٣٦١ق نگاشته شده می نویسد:

"هذا آخر ما ألّفته مع کثره الاشتغال وضیق المجال وغلق البال وفساد الزمان وفقد الأعوان والابتلاء بأنواع البلایا التی منها مسجونیتی منذ تسعه أشهر فی بلده التی وصفها مولای وسیدی وجدّ أجدادی الطاهرین، علی بن ابی طالب، أمیرالمؤمنین - علیه و علیهم السلام - تارهً بمخرج الدجّال وموطن من یتبعه من أولاد الزنا وأهل الضلال، وتارهً بما رواه أهل الحدیث عنه علیه السلام من فقدان خمس صفات فیها