جهاد اكبر - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٩ - نكاتى از مناجات شعبانيه
شكم را از خوردن و آشاميدن نگه مىداريد، چشم و گوش و زبان را هم از معاصى باز داريد. از هم اكنون بنا بگذاريد كه زبان را از غيبت، تهمت، بدگويى و دروغ نگه داشته، كينه، حسد، و ديگر صفات زشت شيطانى را از دل بيرون كنيد. اگر توانستيد، انقطاع إلى اللّه حاصل نماييد؛ اعمال خود را خالص و بىريا انجام دهيد؛ از شياطين انس و جن منقطع شويد؛ ليكن به حسب ظاهر از رسيدن و دست يافتن به چنين سعادت ارزندهاى مأيوس مىباشيم؛ اقلا سعى كنيد روزه شما مشفوع به محرمات نباشد.
در غير اين صورت اگر روزه شما صحيح شرعى باشد، مقبول الهى نبوده بالا نمىرود. بالا رفتن عمل و مقبوليت آن، با صحت شرعى خيلى تفاوت دارد. اگر با پايان يافتن ماه مبارك رمضان، در اعمال و كردار شما هيچ گونه تغييرى پديد نيامد و راه و روش شما با قبل از ماه صيام فرقى نكرد، معلوم مىشود روزهاى كه از شما خواستهاند محقق نشده است؛ آنچه انجام دادهايد روزه عامه حيوانى بوده است.
در اين ماه شريف، كه به مهمانسراى الهى دعوت شدهايد، اگر به حق تعالى معرفت پيدا نكرديد يا معرفت شما زيادتر نشد، بدانيد در ضيافة اللّه درست وارد نشديد و حق ضيافت را به جا نياورديد. نبايد فراموش كنيد كه در ماه مبارك، كه «شهر اللّه» مىباشد و درهاى رحمت الهى به روى بندگان باز است و شياطين و اهريمنان- به حسب روايت- [٣٥] در غل و زنجير به سر مىبرند، اگر شما نتوانيد خود را اصلاح و
[٣٥] عن جابر، عن أبي جعفر، عليه السلام، قال كان رسول اللّه، صلّى اللّه عليه و آله، يقبل بوجهه إلى النّاس، فيقول: معاشر النّاس إذا طلع هلال شهر رمضان، غلّت مردة الشياطين و فتحت أبواب السّماء و أبواب الجنان و أبواب الرّحمة؛ و غلّقت أبواب النّار و استجيب الدّعاء. (جابر از امام باقر (ع) روايت مىكند كه فرمود پيامبر خدا (ص) به مردم روى كرد و فرمود: «مردم، زمانى كه هلال ماه رمضان برآيد، شياطين سركش را در بند كنند، و درهاى آسمان و بهشت و رحمت گشوده گردد، و درهاى آتش بسته شود و دعاها پذيرفته گردد.») وسائل الشيعة، ج ٧، ص ٢٢٤، «كتاب الصوم»، «ابواب احكام شهر رمضان»، باب ١٨، حديث ١٤.