جهاد اكبر - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤١ - نكاتى از مناجات شعبانيه

دست، گوش، و ساير اعضا و جوارح، را تحت اراده خود درآوريد.

اعمال و اقوال خود را مراقبت نماييد، شايد همين عمل شايسته موجب گردد كه خداوند تبارك و تعالى به شما توجه فرموده توفيق عنايت كند؛ و پس از سپرى شدن شهر صيام كه شياطين از زنجير رها مى‌گردند شما اصلاح شده باشيد و ديگر فريب شيطان را نخوريد و مهذب گرديد. باز تكرار مى‌كنم تصميم بگيريد در اين سى روز ماه مبارك رمضان مراقب زبان، چشم، گوش، و همه اعضا و جوارح خود باشيد، و دايما متوجه باشيد اين عملى كه مى‌خواهيد انجام دهيد، اين سخنى كه مى‌خواهيد بر زبان آوريد، اين مطلبى كه داريد استماع مى‌كنيد، از نظر شرع چه حكمى دارد؟ اين آداب اولى و ظاهرى صوم است؛ اقلا به اين آداب ظاهرى صوم پابند باشيد. اگر ديديد كسى مى‌خواهد غيبت كند، جلوگيرى كنيد و به او بگوييد ما متعهد شده‌ايم كه در اين سى روز رمضان از امور محرمه خود دارى ورزيم. و اگر نمى‌توانيد او را از غيبت باز داريد، از آن مجلس خارج شويد؛ ننشينيد و گوش كنيد. مسلمين بايد از شما در امان باشند. كسى كه ديگر مسلمانان از دست و زبان و چشم او در امان نباشند، در حقيقت مسلمان نيست‌ [٣٧]؛ مسلمان ظاهرى و صورى‌

[٣٧] عن أبي جعفر، عليه السلام، قال قال رسول اللّه، صلّى اللّه عليه و آله: أ لا أنبّئكم بالمؤمن؟ من ائتمنه المؤمنون على أنفسهم و أموالهم، أ لا أنبّئكم بالمسلم؟ من سلم المسلمون من لسانه و يده.

(امام باقر (ع) از پيغمبر خدا (ص) نقل كرد كه فرمود: «آيا شما را از مؤمن خبر ندهم؟ مؤمن كسى است كه مؤمنان او را بر جان و مال خود امين قرار دهند. آيا شما را از مسلمان خبر ندهم؟ مسلمان كسى است كه مسلمانان از زبان و دست او در امان باشند.) «اصول» كافى، ج ٣، ص ٣٣١، «كتاب ايمان و كفر»، «باب المؤمن و علاماته و صفاته»، حديث ١٩.