در سوره «اسراء» آيه اول چنين مى‌خوانيم: «سبحان الذى اسرى بعبده ليلا من المسجد الحرام الى المسجد الاقصى الذى باركنا حوله لنريه من آياتنا؛ منزه است خدائى كه بنده خود را شبانه‌

از مسجد الحرام به مسجد اقصى، همان مسجدى كه اطراف آن را پر بركت ساختيم، برد تا آيات خويش را به او نشان دهيم».

در اين آيه هدف اين سير شبانه را مشاهده آثار عظمت خداوند در جهان بالا معرفى نموده و در آيه ١٨ سوره «النجم» مى‌فرمايد: «لقد راى من آيات ربه الكبرى؛ پيامبر در اين سفر، آيات بزرگ خدا را مشاهده نمود».

از اين دو آيه بخوبى برمى آيد كه هدف اين سير فضائى بار يافتن به بارگاه سلطنت خداوند، يا شنيدن صداى قلم او، يا مشاهده جمالش نبوده است.

اصولا به عقيده ما مسلمانان خداوند محل خاصى ندارد، او در همه جا و در تمام جوانب عالم هست «اينما تولوا فثم وجه اللّه؛ به هر سو رو كنيد خدا در آنجاست، و هو معكم اينما كنتم؛ هر كجا كه باشيد خدا با شماست».