معراج- شق القمر- عبادت در قطبين - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٢ - معراج و مشكل زمان

منطق را بپذيريم بلكه بايد راه حل صحيحى از نظر علم براى اين «مسئله» پيدا كنيم و يا آن را به كلى طرد نمائيم.

البته درست است كه بسيارى از دانشمندان فيزيك امروز مى‌گويند حد نهائى سرعت در جهان ماده همان سرعت سير نور است‌ [١].

و نيز معتقدند اگر جسمى بخواهد با اين سرعت در فضا حركت كند اولا: طول آن در امتداد حركت بقدرى كوتاه مى‌شود كه به صفر مى‌رسد [٢] ثانياً: جرم آن (يعنى مقاومت‌

[١]. در كتاب جهان واينشتاين تأليف «لينكلن بارنت» ترجمه «احمد بيرشك» كه اصل كتاب مورد تأييد خود اينشتاين واقع شده چنين مى‌خوانيم: هيچ چيز در تحت هيچ عاملى نمى‌تواند تندتر از نور حركت كند و به اين ترتيب «نسبيت» يك قانون طبيعى اساسى ديگر را فاش مى‌سازد بدين قرار: در جهان سرعت نور حد نهائى سرعتهاست (صفحه ٦٥).

[٢]. در همان كتاب در مورد كاسته شدن طول اجسام در امتداد حركت چنين مى‌نويسد: «ميله‌اى كه سرعت حركتش نود درصد سرعت نور باشد تقريباً نصف طول خود را از دست مى‌دهد، و از آن پس نقصان طول سريعتر مى‌شود، بطورى كه اگر سرعت حركت آن مساوى سرعت حركت نور شود ميله بكلى از ميان مى‌رود و «هيچ» مى‌شود (صفحه ٦٤)..