معراج- شق القمر- عبادت در قطبين - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٩ - بهم خوردن شب و روز در مناطق قطبى

(يعنى درست اين شب طولانى از نظر فصل در نقطه مقابل آن روز طولانى قرار دارد).

هنگامى كه به حدود مدار ٧٤ درجه مى‌رسيم يك «روز سه ماهه» كه از اواسط ارديبهشت ماه تا اواسط مرداد ماه به طول مى‌انجامد ديده مى‌شود كه يك «شب سه ماهه»، از وسط پائيز تا وسط زمستان، نيز در قرينه آن قرار گرفته است. و به همين ترتيب هر چه بالاتر مى‌رويم بر طول اين شب و روز طولانى كه در فصل زمستان و تابستان است افزوده مى‌شود تا به نقطه قطب يعنى مدار ٩٠ درجه مى‌رسيم.

قسمتى از كره زمين كه روى اين مدار واقع شده، در تمام ايام سال بجاى ٣٦٥ روز ما، تنها يك شب و يك روز دارد كه هر كدام به مدت شش ماه! مى‌باشد.

ولى توجه داشته باشيد كه عدد شش ماه كاملا دقيق نيست، زيرا طول روز در نقطه قطب شمال «٦ ماه و چند روز» و طول شب «٦ ماه و چند روز كم» مى‌باشد و در نقطه قطب جنوب درست عكس آن است.

موعه نقاطى را كه در مافوق مدار ٥/ ٦٦ تا ٩٠ درجه‌