با آيينه‌ها دوئل مي‌کنيم
انصاری زاده صدرالدین

(١)
بارَش را
بر شانه‌ي تريلي‌ها
گذاشته
جنگلي که بر مبل‌هاي چوبي
آرميده است
(٢)
ابرهاي بزرگ
کوچک مي‌شوند
تا گل‌هاي کوچک
به جهان بزرگ
بخندند
(٣)
مردي که من
علامت تعجب
قويي که تو
علامت سؤال
(٤)
کرگدن‌ها
با زره و
کلاه‌خود
به دنيا مي‌آيند
کرم‌هاي شبتاب
با چراغ