آفتاب ولايت
(١)
پيشگفتار
١١ ص
(٢)
منشور محبّت و معرفت
١٥ ص
(٣)
رابطه محبّت و معرفت
١٧ ص
(٤)
راه وصول به اوج محبّت و معرفت
٢٣ ص
(٥)
1 پالايش محبّت و معرفت
٢٣ ص
(٦)
منشور محبّت و معرفت
٢٧ ص
(٧)
زيانكارترين مردم
٣٠ ص
(٨)
فضيلت شبِ نيمه شعبان
٣٣ ص
(٩)
منشور محبّت و معرفت
٣٥ ص
(١٠)
قدرت هاى شيطانى و راه شناخت آن
٤٠ ص
(١١)
1 ظاهر ساختن آثار محبّت در عمل (صدقه، دعا و )
٤٤ ص
(١٢)
2 احترام به آثار منسوب به حضرت
٤٥ ص
(١٣)
احترام به لباس روحانيان
٤٥ ص
(١٤)
احترام به روايات و كتاب هاى روايى
٤٧ ص
(١٥)
منشور محبّت و معرفت
٥١ ص
(١٦)
1 مقام تبيين و تفسير قرآن
٥٣ ص
(١٧)
2 مقام ولايت و حاكميت
٥٤ ص
(١٨)
3 مقام قضا
٥٨ ص
(١٩)
4 مقام تزكيه و تربيت
٦٠ ص
(٢٠)
اسوه پذيرى، بهترين شيوه تربيتى
٦١ ص
(٢١)
حقيقت تقليد و اسوه پذيرى
٦٤ ص
(٢٢)
شبهه  انگيزى در پيروى از امامان و مراجع
٦٦ ص
(٢٣)
دليل پيروى از عالمان و مراجع در زمانه غيبت
٧٣ ص
(٢٤)
منشور محبّت و معرفت
٧٧ ص
(٢٥)
محبّت كافران و منافقان به پيشوايان باطل
٧٩ ص
(٢٦)
معبودهاى دروغين در آخرالزّمان
٨٠ ص
(٢٧)
محبّت مؤمنان به خدا و اولياى خدا
٨٣ ص
(٢٨)
بررسى روايتِ عزوبت و گوشه گيرى در آخرالزّمان
٨٥ ص
(٢٩)
معناى انتظار فرج در آخرالزّمان
٨٧ ص
(٣٠)
توطئه دشمنان براى تسلّط بر شيعيان
٨٩ ص
(٣١)
منظومه ولايت
٩٣ ص
(٣٢)
ضرورت تبيين عُقلايى ولايت
٩٥ ص
(٣٣)
فتنه پذيرى ايمان در آخرالزّمان
٩٧ ص
(٣٤)
ابعاد گسترده ولايت
٩٨ ص
(٣٥)
مراتب ولايت
٩٩ ص
(٣٦)
آثار ولايت
١٠٠ ص
(٣٧)
1 رضايت به تدبير الاهى
١٠٠ ص
(٣٨)
2 رهيدگى از هر حزن و هراس
١٠١ ص
(٣٩)
رابطه محبّت با ولايت
١٠٣ ص
(٤٠)
فضيلت تبرّا و تولاّى خالصانه
١٠٤ ص
(٤١)
1 تقويت رابطه عارفانه
١٠٦ ص
(٤٢)
قلب امام زمان، تجلّى گاه خواست خدا
١٠٦ ص
(٤٣)
2 اظهار محبّت خالصانه
١٠٧ ص
(٤٤)
3 برقرارى رابطه عاشقانه
١٠٩ ص
(٤٥)
منظومه ولايت
١١٣ ص
(٤٦)
جمكران، جذبه گاه ولايت
١١٥ ص
(٤٧)
سفارش به جوانان و نوجوانان ولايى
١١٦ ص
(٤٨)
2 فراهم آمدنِ زمينه پذيرشِ حق در جهان
١٢٢ ص
(٤٩)
وظيفه ما در دوران غيبت
١٢٧ ص
(٥٠)
1 حفظِ نظام اسلامى با تمام توان
١٢٧ ص
(٥١)
منظومه ولايت 3
١٣١ ص
(٥٢)
منظومه ولايتِ
١٤٩ ص
(٥٣)
شرط رسيدن به ولايت خاصّ امام زمان
١٥٢ ص
(٥٤)
بهره جويى از شادابى جوانى
١٥٣ ص
(٥٥)
وظيفه جوانان در برابر فتنه هاى آخرالزّمان
١٥٦ ص
(٥٦)
مهدى باورى و آثار آن
١٦١ ص
(٥٧)
مهدى باورى از ديدگاه اهل تسنّن
١٦٣ ص
(٥٨)
مهدى باورى در فرهنگ تشيّع
١٦٥ ص
(٥٩)
تأثير مهدى باورى در زندگى فردى و اجتماعى
١٦٦ ص
(٦٠)
آثار تربيتىِ اين اعتقاد
١٦٨ ص
(٦١)
راهكار وصول به شيعه بودن واقعى
١٧١ ص
(٦٢)
2 لزوم توجّه به تمام دستورهاى دين
١٧٢ ص
(٦٣)
1 قدرت والاى روحى
١٧٨ ص
(٦٤)
2 بردبارى
١٧٨ ص
(٦٥)
3 طلب آمرزش، استقامت و يارى
١٧٩ ص
(٦٦)
4 رابطه عاشقانه با پروردگار
١٨٠ ص
(٦٧)
5 فروتنى در برابر مؤمنان و گردن فرازى در مقابل كافران
١٨١ ص
(٦٨)
6 نهراسيدن از سرزنش ها
١٨٢ ص
(٦٩)
ملاك يارى رسانى الاهى
١٨٣ ص
(٧٠)
فرجام پيروى نكردن از رهبران الاهى
١٨٦ ص
(٧١)
احساس ايمنى از مكر الاهى و خطرهاى آن
١٨٧ ص
(٧٢)
وظيفه ما در آخرالزّمان
١٨٩ ص
(٧٣)
بازگشت جهان به سوى معنويت
١٩٠ ص
(٧٤)
فلسفه غيبت
١٩٣ ص
(٧٥)
پيش فرض هاى مسأله غيبت
١٩٥ ص
(٧٦)
هدف از آفرينش
١٩٨ ص
(٧٧)
تعداد امامان و حكمت آن
٢٠٣ ص
(٧٨)
روگردانى بشر از همه مكتب ها و آمادگى براى پذيرش حكومت حق
٢٠٥ ص
(٧٩)
وظيفه شيعيان در دورانِ غيبت
٢٠٧ ص
(٨٠)
1 پرهيزگارى و پيشوايى پرهيزگاران
٢٠٩ ص
(٨١)
نمونه اى از ولايت اولياى خدا
٢٠٩ ص
(٨٢)
2 جهاد همه جانبه فرهنگى
٢١٢ ص
(٨٣)
3 دستگيرى از نسل جوان
٢١٣ ص
(٨٤)
4 تجهيز به سلاح علم و حكمت
٢١٤ ص
(٨٥)
وظيفه شيعيان در مقابله با دشمنان
٢١٦ ص
(٨٦)
1 دورى از فتنه ها و شبهه هاى كفرآميز
٢١٦ ص
(٨٧)
2 اعلان بيزارى و دشمنى
٢١٨ ص
(٨٨)
3 سازش ناپذيرى
٢٢٠ ص
(٨٩)
4 ايمان به قدرت و يارى الاهى
٢٢٠ ص
(٩٠)
1 روح خودسرى و هواپرستى مردمان
٢٢٥ ص
(٩١)
2 به خطر افتادن مقام قدرتمندان و ثروتمندان
٢٢٨ ص
(٩٢)
3 ظهور گرايش هاى مادّى در پيروان
٢٢٩ ص
(٩٣)
4 دين فروشى دانشمندان
٢٣٠ ص
(٩٤)
1 روحانى ستيزى
٢٣٢ ص
(٩٥)
2 قرائت هاى گوناگون از دين
٢٣٤ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص

آفتاب ولايت - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٨٩ - وظيفه ما در آخرالزّمان

الْأَلْبابِ؛[١] كسانى كه سخنان را مى‌شنوند و از نيكوترين آن‌ها پيروى مى‌كنند. آنان كسانى هستند كه خدا هدايتشان كرده است و آن‌ها خردمندانند.

پس وظيفه آنان كه قدرت علمى لازم را براى تشخيص حق از باطل ندارند چيست؟! وظيفه ايشان دورى كردن از مجالس شبهه انگيز و صحنه‌هاى فسادانگيز است:

وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلِينَ؛[٢] و از جاهلان روى بگردان. فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ عِظْهُمْ وَ قُلْ لَهُمْ فِي أَنْفُسِهِمْ قَوْلاً بَلِيغاً؛[٣] از آنان روى بگردان و آن‌ها را اندرز ده و با بيانى رسا نتايج اعمالشان را به آن‌ها گوشزد كن.

سرانجامِ گوش سپردن به شبهه‌هاى فسادانگيز و چشم دوختن به صحنه‌هاى هوس انگيز، همنشينى با كافران در آتش قهر الاهى است.

آرى، همه ما بايد در برابر هجوم شبهه‌هاى شيطانى و رواج روزافزون فساد و فحشا در جامعه، براى خود و نسل آينده مان احساس خطر كنيم و نگران باشيم.

 

وظيفه ما در آخرالزّمان

گفته اند: ديندارى در آخرالزّمان خيلى مشكل است و احتمال دارد انسان در اين دورانِ پرفتنه، صبح مؤمن و شب كافر باشد: يُصبِحُ الرَّجُلُ مُؤمِناً وَ يُمسِي كَافِراً.[٤] اين مطلب، به اين حقيقت ناظر است كه مردم آخرالزّمان در برابرِ اندك فتنه و شبهه‌اى، ايمانشان را از دست مى‌دهند و اين هشدارى براى ما است كه دين و ايمانمان را سرسرى نگيريم و اجازه ندهيم تا به اندك بهانه‌اى ايمانمان را بگيرند. نبايد آن قدر سست باشيم كه ارزش‌هاى دينى ما را به نام احياى آثار باستانى يا چهارشنبه سورى پايمال كنند؛ بلكه بايد با تحصيل تقوا و تهذيب نفس، در راه حفظ ارزش‌هاى اسلامى و پاسدارى از اهدافِ امام زمانمان ارواحنا فداه صبر و استقامت داشته باشيم و لحظه به لحظه خود را براى ظهور


[١] زمر (٣٩)، ١٨. [٢] اعراف (٧)، ١٩٩. [٣] نساء (٤)، ٦٣. [٤] علاّمه مجلسى، بحارالانوار، ج ٦٩، ص ٢٢٥، باب ٣٤، ح ١٧.