آفتاب ولايت
(١)
پيشگفتار
١١ ص
(٢)
منشور محبّت و معرفت
١٥ ص
(٣)
رابطه محبّت و معرفت
١٧ ص
(٤)
راه وصول به اوج محبّت و معرفت
٢٣ ص
(٥)
1 پالايش محبّت و معرفت
٢٣ ص
(٦)
منشور محبّت و معرفت
٢٧ ص
(٧)
زيانكارترين مردم
٣٠ ص
(٨)
فضيلت شبِ نيمه شعبان
٣٣ ص
(٩)
منشور محبّت و معرفت
٣٥ ص
(١٠)
قدرت هاى شيطانى و راه شناخت آن
٤٠ ص
(١١)
1 ظاهر ساختن آثار محبّت در عمل (صدقه، دعا و )
٤٤ ص
(١٢)
2 احترام به آثار منسوب به حضرت
٤٥ ص
(١٣)
احترام به لباس روحانيان
٤٥ ص
(١٤)
احترام به روايات و كتاب هاى روايى
٤٧ ص
(١٥)
منشور محبّت و معرفت
٥١ ص
(١٦)
1 مقام تبيين و تفسير قرآن
٥٣ ص
(١٧)
2 مقام ولايت و حاكميت
٥٤ ص
(١٨)
3 مقام قضا
٥٨ ص
(١٩)
4 مقام تزكيه و تربيت
٦٠ ص
(٢٠)
اسوه پذيرى، بهترين شيوه تربيتى
٦١ ص
(٢١)
حقيقت تقليد و اسوه پذيرى
٦٤ ص
(٢٢)
شبهه  انگيزى در پيروى از امامان و مراجع
٦٦ ص
(٢٣)
دليل پيروى از عالمان و مراجع در زمانه غيبت
٧٣ ص
(٢٤)
منشور محبّت و معرفت
٧٧ ص
(٢٥)
محبّت كافران و منافقان به پيشوايان باطل
٧٩ ص
(٢٦)
معبودهاى دروغين در آخرالزّمان
٨٠ ص
(٢٧)
محبّت مؤمنان به خدا و اولياى خدا
٨٣ ص
(٢٨)
بررسى روايتِ عزوبت و گوشه گيرى در آخرالزّمان
٨٥ ص
(٢٩)
معناى انتظار فرج در آخرالزّمان
٨٧ ص
(٣٠)
توطئه دشمنان براى تسلّط بر شيعيان
٨٩ ص
(٣١)
منظومه ولايت
٩٣ ص
(٣٢)
ضرورت تبيين عُقلايى ولايت
٩٥ ص
(٣٣)
فتنه پذيرى ايمان در آخرالزّمان
٩٧ ص
(٣٤)
ابعاد گسترده ولايت
٩٨ ص
(٣٥)
مراتب ولايت
٩٩ ص
(٣٦)
آثار ولايت
١٠٠ ص
(٣٧)
1 رضايت به تدبير الاهى
١٠٠ ص
(٣٨)
2 رهيدگى از هر حزن و هراس
١٠١ ص
(٣٩)
رابطه محبّت با ولايت
١٠٣ ص
(٤٠)
فضيلت تبرّا و تولاّى خالصانه
١٠٤ ص
(٤١)
1 تقويت رابطه عارفانه
١٠٦ ص
(٤٢)
قلب امام زمان، تجلّى گاه خواست خدا
١٠٦ ص
(٤٣)
2 اظهار محبّت خالصانه
١٠٧ ص
(٤٤)
3 برقرارى رابطه عاشقانه
١٠٩ ص
(٤٥)
منظومه ولايت
١١٣ ص
(٤٦)
جمكران، جذبه گاه ولايت
١١٥ ص
(٤٧)
سفارش به جوانان و نوجوانان ولايى
١١٦ ص
(٤٨)
2 فراهم آمدنِ زمينه پذيرشِ حق در جهان
١٢٢ ص
(٤٩)
وظيفه ما در دوران غيبت
١٢٧ ص
(٥٠)
1 حفظِ نظام اسلامى با تمام توان
١٢٧ ص
(٥١)
منظومه ولايت 3
١٣١ ص
(٥٢)
منظومه ولايتِ
١٤٩ ص
(٥٣)
شرط رسيدن به ولايت خاصّ امام زمان
١٥٢ ص
(٥٤)
بهره جويى از شادابى جوانى
١٥٣ ص
(٥٥)
وظيفه جوانان در برابر فتنه هاى آخرالزّمان
١٥٦ ص
(٥٦)
مهدى باورى و آثار آن
١٦١ ص
(٥٧)
مهدى باورى از ديدگاه اهل تسنّن
١٦٣ ص
(٥٨)
مهدى باورى در فرهنگ تشيّع
١٦٥ ص
(٥٩)
تأثير مهدى باورى در زندگى فردى و اجتماعى
١٦٦ ص
(٦٠)
آثار تربيتىِ اين اعتقاد
١٦٨ ص
(٦١)
راهكار وصول به شيعه بودن واقعى
١٧١ ص
(٦٢)
2 لزوم توجّه به تمام دستورهاى دين
١٧٢ ص
(٦٣)
1 قدرت والاى روحى
١٧٨ ص
(٦٤)
2 بردبارى
١٧٨ ص
(٦٥)
3 طلب آمرزش، استقامت و يارى
١٧٩ ص
(٦٦)
4 رابطه عاشقانه با پروردگار
١٨٠ ص
(٦٧)
5 فروتنى در برابر مؤمنان و گردن فرازى در مقابل كافران
١٨١ ص
(٦٨)
6 نهراسيدن از سرزنش ها
١٨٢ ص
(٦٩)
ملاك يارى رسانى الاهى
١٨٣ ص
(٧٠)
فرجام پيروى نكردن از رهبران الاهى
١٨٦ ص
(٧١)
احساس ايمنى از مكر الاهى و خطرهاى آن
١٨٧ ص
(٧٢)
وظيفه ما در آخرالزّمان
١٨٩ ص
(٧٣)
بازگشت جهان به سوى معنويت
١٩٠ ص
(٧٤)
فلسفه غيبت
١٩٣ ص
(٧٥)
پيش فرض هاى مسأله غيبت
١٩٥ ص
(٧٦)
هدف از آفرينش
١٩٨ ص
(٧٧)
تعداد امامان و حكمت آن
٢٠٣ ص
(٧٨)
روگردانى بشر از همه مكتب ها و آمادگى براى پذيرش حكومت حق
٢٠٥ ص
(٧٩)
وظيفه شيعيان در دورانِ غيبت
٢٠٧ ص
(٨٠)
1 پرهيزگارى و پيشوايى پرهيزگاران
٢٠٩ ص
(٨١)
نمونه اى از ولايت اولياى خدا
٢٠٩ ص
(٨٢)
2 جهاد همه جانبه فرهنگى
٢١٢ ص
(٨٣)
3 دستگيرى از نسل جوان
٢١٣ ص
(٨٤)
4 تجهيز به سلاح علم و حكمت
٢١٤ ص
(٨٥)
وظيفه شيعيان در مقابله با دشمنان
٢١٦ ص
(٨٦)
1 دورى از فتنه ها و شبهه هاى كفرآميز
٢١٦ ص
(٨٧)
2 اعلان بيزارى و دشمنى
٢١٨ ص
(٨٨)
3 سازش ناپذيرى
٢٢٠ ص
(٨٩)
4 ايمان به قدرت و يارى الاهى
٢٢٠ ص
(٩٠)
1 روح خودسرى و هواپرستى مردمان
٢٢٥ ص
(٩١)
2 به خطر افتادن مقام قدرتمندان و ثروتمندان
٢٢٨ ص
(٩٢)
3 ظهور گرايش هاى مادّى در پيروان
٢٢٩ ص
(٩٣)
4 دين فروشى دانشمندان
٢٣٠ ص
(٩٤)
1 روحانى ستيزى
٢٣٢ ص
(٩٥)
2 قرائت هاى گوناگون از دين
٢٣٤ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص

آفتاب ولايت - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١١٥ - جمكران، جذبه گاه ولايت

   

جمكران، جذبه‌گاه ولايت

بحمداللّه، مردم ما به ويژه پس از پيروزى انقلاب، مشمول الطاف خاصّ الاهى و عنايات مخصوص حضرت ولىّ عصر عجل اللّه تعالى فرجه الشريف قرار گرفته اند. نمونه بارز اين عنايات، ساختمانِ باشكوه مسجد مقدّس جمكران است كه در مدّتى كوتاه ساخته شده. در اوايل ورود ما به قم، با اين كه از پايه گذارى اين مسجد قرن‌ها مى‌گذشت، غير از چند اتاق كه تازه ساخته شده بود، چيزى وجود نداشت. حتّى گاهى براى وضو گرفتن، آب پيدا نمى شد؛ امّا بحمداللّه پس از پيروزى انقلاب و با همّت دوستداران امام زمان ارواحنا فداه، در طول چند سال، چنين بناى عظيمى برپا، و دل‌هاى مؤمنان از اطراف و اكناف جهان، متوجّه اين مكان شريف شد. بنده، وقتى اين عظمت را مى‌بينم، به ياد آيه شريف فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ[١] مى‌افتم. اين معجزه است كه چنين محبّتى را در دل‌هاى مردم پديد آورده و به اين مكان شريف، متوجّه ساخته است تا در تمام ايّام هفته، به ويژه شب‌هاى چهارشنبه و جمعه، از اطراف كشور و گاهى از خارجِ كشور، در اين مكان مقدّس، به ياد امام زمان عجل الله تعالى فرجه الشريف اجتماع كنند. بدون شك، جاذبه خود حضرت ولى عصر ارواحنا فداه است كه دل‌هاى مردم را همچون مغناطيس جذب مى‌كند و اگر اين چنين نبود، اين مسجد پرعظمت بدين جايگاه و مقام والا نمى رسيد.

خدا را شكر مى‌كنيم كه به بركت خون شهيدان، مردم اين شهر لياقت يافته اند مشمول جاذبه معنوى الاهى، از طرف حضرت شوند؛ نعمتى بسيار بزرگ كه هر قدر در عظمت آن بينديشيم و سخن بگوييم، كم است.

دليلِ اين جمع‌هاى باشكوه اين است كه مردم ما از نعمت ايمان و معرفت به اهل


[١] قسمتى از دعاى حضرت ابراهيم(عليه السلام) هنگامِ تركِ سرزمينِ مكّه: «پروردگارا! قلب مردم را به سوى ايشان مايل فرما!» ابراهيم (١٤)،٢٧.