آفتاب ولايت
(١)
پيشگفتار
١١ ص
(٢)
منشور محبّت و معرفت
١٥ ص
(٣)
رابطه محبّت و معرفت
١٧ ص
(٤)
راه وصول به اوج محبّت و معرفت
٢٣ ص
(٥)
1 پالايش محبّت و معرفت
٢٣ ص
(٦)
منشور محبّت و معرفت
٢٧ ص
(٧)
زيانكارترين مردم
٣٠ ص
(٨)
فضيلت شبِ نيمه شعبان
٣٣ ص
(٩)
منشور محبّت و معرفت
٣٥ ص
(١٠)
قدرت هاى شيطانى و راه شناخت آن
٤٠ ص
(١١)
1 ظاهر ساختن آثار محبّت در عمل (صدقه، دعا و )
٤٤ ص
(١٢)
2 احترام به آثار منسوب به حضرت
٤٥ ص
(١٣)
احترام به لباس روحانيان
٤٥ ص
(١٤)
احترام به روايات و كتاب هاى روايى
٤٧ ص
(١٥)
منشور محبّت و معرفت
٥١ ص
(١٦)
1 مقام تبيين و تفسير قرآن
٥٣ ص
(١٧)
2 مقام ولايت و حاكميت
٥٤ ص
(١٨)
3 مقام قضا
٥٨ ص
(١٩)
4 مقام تزكيه و تربيت
٦٠ ص
(٢٠)
اسوه پذيرى، بهترين شيوه تربيتى
٦١ ص
(٢١)
حقيقت تقليد و اسوه پذيرى
٦٤ ص
(٢٢)
شبهه  انگيزى در پيروى از امامان و مراجع
٦٦ ص
(٢٣)
دليل پيروى از عالمان و مراجع در زمانه غيبت
٧٣ ص
(٢٤)
منشور محبّت و معرفت
٧٧ ص
(٢٥)
محبّت كافران و منافقان به پيشوايان باطل
٧٩ ص
(٢٦)
معبودهاى دروغين در آخرالزّمان
٨٠ ص
(٢٧)
محبّت مؤمنان به خدا و اولياى خدا
٨٣ ص
(٢٨)
بررسى روايتِ عزوبت و گوشه گيرى در آخرالزّمان
٨٥ ص
(٢٩)
معناى انتظار فرج در آخرالزّمان
٨٧ ص
(٣٠)
توطئه دشمنان براى تسلّط بر شيعيان
٨٩ ص
(٣١)
منظومه ولايت
٩٣ ص
(٣٢)
ضرورت تبيين عُقلايى ولايت
٩٥ ص
(٣٣)
فتنه پذيرى ايمان در آخرالزّمان
٩٧ ص
(٣٤)
ابعاد گسترده ولايت
٩٨ ص
(٣٥)
مراتب ولايت
٩٩ ص
(٣٦)
آثار ولايت
١٠٠ ص
(٣٧)
1 رضايت به تدبير الاهى
١٠٠ ص
(٣٨)
2 رهيدگى از هر حزن و هراس
١٠١ ص
(٣٩)
رابطه محبّت با ولايت
١٠٣ ص
(٤٠)
فضيلت تبرّا و تولاّى خالصانه
١٠٤ ص
(٤١)
1 تقويت رابطه عارفانه
١٠٦ ص
(٤٢)
قلب امام زمان، تجلّى گاه خواست خدا
١٠٦ ص
(٤٣)
2 اظهار محبّت خالصانه
١٠٧ ص
(٤٤)
3 برقرارى رابطه عاشقانه
١٠٩ ص
(٤٥)
منظومه ولايت
١١٣ ص
(٤٦)
جمكران، جذبه گاه ولايت
١١٥ ص
(٤٧)
سفارش به جوانان و نوجوانان ولايى
١١٦ ص
(٤٨)
2 فراهم آمدنِ زمينه پذيرشِ حق در جهان
١٢٢ ص
(٤٩)
وظيفه ما در دوران غيبت
١٢٧ ص
(٥٠)
1 حفظِ نظام اسلامى با تمام توان
١٢٧ ص
(٥١)
منظومه ولايت 3
١٣١ ص
(٥٢)
منظومه ولايتِ
١٤٩ ص
(٥٣)
شرط رسيدن به ولايت خاصّ امام زمان
١٥٢ ص
(٥٤)
بهره جويى از شادابى جوانى
١٥٣ ص
(٥٥)
وظيفه جوانان در برابر فتنه هاى آخرالزّمان
١٥٦ ص
(٥٦)
مهدى باورى و آثار آن
١٦١ ص
(٥٧)
مهدى باورى از ديدگاه اهل تسنّن
١٦٣ ص
(٥٨)
مهدى باورى در فرهنگ تشيّع
١٦٥ ص
(٥٩)
تأثير مهدى باورى در زندگى فردى و اجتماعى
١٦٦ ص
(٦٠)
آثار تربيتىِ اين اعتقاد
١٦٨ ص
(٦١)
راهكار وصول به شيعه بودن واقعى
١٧١ ص
(٦٢)
2 لزوم توجّه به تمام دستورهاى دين
١٧٢ ص
(٦٣)
1 قدرت والاى روحى
١٧٨ ص
(٦٤)
2 بردبارى
١٧٨ ص
(٦٥)
3 طلب آمرزش، استقامت و يارى
١٧٩ ص
(٦٦)
4 رابطه عاشقانه با پروردگار
١٨٠ ص
(٦٧)
5 فروتنى در برابر مؤمنان و گردن فرازى در مقابل كافران
١٨١ ص
(٦٨)
6 نهراسيدن از سرزنش ها
١٨٢ ص
(٦٩)
ملاك يارى رسانى الاهى
١٨٣ ص
(٧٠)
فرجام پيروى نكردن از رهبران الاهى
١٨٦ ص
(٧١)
احساس ايمنى از مكر الاهى و خطرهاى آن
١٨٧ ص
(٧٢)
وظيفه ما در آخرالزّمان
١٨٩ ص
(٧٣)
بازگشت جهان به سوى معنويت
١٩٠ ص
(٧٤)
فلسفه غيبت
١٩٣ ص
(٧٥)
پيش فرض هاى مسأله غيبت
١٩٥ ص
(٧٦)
هدف از آفرينش
١٩٨ ص
(٧٧)
تعداد امامان و حكمت آن
٢٠٣ ص
(٧٨)
روگردانى بشر از همه مكتب ها و آمادگى براى پذيرش حكومت حق
٢٠٥ ص
(٧٩)
وظيفه شيعيان در دورانِ غيبت
٢٠٧ ص
(٨٠)
1 پرهيزگارى و پيشوايى پرهيزگاران
٢٠٩ ص
(٨١)
نمونه اى از ولايت اولياى خدا
٢٠٩ ص
(٨٢)
2 جهاد همه جانبه فرهنگى
٢١٢ ص
(٨٣)
3 دستگيرى از نسل جوان
٢١٣ ص
(٨٤)
4 تجهيز به سلاح علم و حكمت
٢١٤ ص
(٨٥)
وظيفه شيعيان در مقابله با دشمنان
٢١٦ ص
(٨٦)
1 دورى از فتنه ها و شبهه هاى كفرآميز
٢١٦ ص
(٨٧)
2 اعلان بيزارى و دشمنى
٢١٨ ص
(٨٨)
3 سازش ناپذيرى
٢٢٠ ص
(٨٩)
4 ايمان به قدرت و يارى الاهى
٢٢٠ ص
(٩٠)
1 روح خودسرى و هواپرستى مردمان
٢٢٥ ص
(٩١)
2 به خطر افتادن مقام قدرتمندان و ثروتمندان
٢٢٨ ص
(٩٢)
3 ظهور گرايش هاى مادّى در پيروان
٢٢٩ ص
(٩٣)
4 دين فروشى دانشمندان
٢٣٠ ص
(٩٤)
1 روحانى ستيزى
٢٣٢ ص
(٩٥)
2 قرائت هاى گوناگون از دين
٢٣٤ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص

آفتاب ولايت - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٨٧ - احساس ايمنى از مكر الاهى و خطرهاى آن

گذاشتند و هيچ پاسخى به فراخوانى او ندادند. شايد همين برخورد مردم عراق باعث شد كه وى با مرگى زودرس از دنيا برود.

اطاعت نكردن از نايبان امام زمان ارواحنافداه، از جمله آيت اللّه حكيم و آيت اللّه شهيد صدر رضوان اللّه تعالى عليهما گناهى عظيم بود كه دود سياه و ظلمانى اش هنوز هم به چشم مردم عراق مى‌رود.

كار خداوند، بى حساب و حكمت نيست. چرا مردم عراق در حضيض فلاكت و ذلّت به سر مى‌برند؛ در حالى كه ملّت شريف ايران در اوج نعمت و سعادت و عزّت قرار دارند؟ آرى، آن حبل اللّه متينى كه بين ملّت ما و خداوند برقرار است، عروة الوثقاى ولايت است. عزيزان! قدر نعمت ولايت را بدانيد. اگر به پيمانى كه با خدا و اولياى خدا داريم، وفادار بمانيم، خداوند لغزش‌هايمان را جبران خواهد كرد.

 

احساس ايمنى از مكر الاهى و خطرهاى آن

يكى از خطرخيزترين پرتگاه‌ها براى اهل ايمان، احساس ايمنى از مكر الاهى است. اين پندار كه چون خدا ما را به پيروزى رسانده است، ديگر كارى با ما نخواهد داشت و هركارى بكنيم ناديده گرفته مى‌شود، به طور كامل باطل است. عزيزان! خداوند چنان باريك بين و سختگير است كه مو را از ماست مى‌كشد: وَ هُوَ شَديدُ المِحَال؛[١] و او، قدرتى بى انتها و مجازاتى دردناك دارد.

احساس ايمنى از مكر الاهى از گناهان بزرگ است. بر اين اساس بايد از آينده و عاقبت امورمان نگران باشيم. شما كه ايمانتان تا آن حد قوى نيست كه در برابر هر صحنه جذّاب و فريبنده‌اى مقاومت كنيد و نلغزيد، كنار برويد و نگاه نكنيد. شما كه معلوماتتان در آن حد نيست به هر شبهه‌اى پاسخ دهيد، به سخنان شيطانى فريبنده گوش ندهيد و از مجلس شبهه انگيزان دورى كنيد. خداوند متعالى به پيامبرش كه داراى قوى ترين اراده‌ها و ايمان‌ها است، مى‌فرمايد:

 


[١] رعد(١٣)، ١٣.