آفتاب ولايت - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣٤ - فضيلت شبِ نيمه شعبان
صبح درس بخوانيد تا تحصيل يك سالتان هدر نرود؟ به طور قطع ارزش اين نماز و ديگر عبادتهاى امشب، از درس خواندن شب امتحان كمتر نيست.
عزيزان! بياييد فرصت را غنيمت بشماريم و ارتباطمان را با خدا و اولياى او قوىتر كنيم . از خدا بخواهيم توفيق دهد عهد و ميثاقى جدّى با امام زمان(عليه السلام) ببنديم. بگوييم آقا! ما مىخواهيم نوكر و خدمتگزار شما باشيم. به طور جدّى مىپذيريم كه در اين راه نقص داريم و لايق نيستيم؛ امّا شما از خدا بخواهيد كه اين لياقت و توفيق را به ما بدهد تا در راه شما گام برداريم و به گونهاى سير كنيم كه شما بپسنديد!
گمان نمى كنم كسى از روى صدق و خلوص قلبى با امام زمان(عليه السلام) چنين قرارى بگذارد و از همان لحظه، مشمول امدادها و عنايتهاى ويژه حضرت نشود. با اين كه خودم لياقتش را ندارم، ايمان دارم كه اگر شما اين پيمان را به زبان هم نياوريد، او مىشنود و فوراً هم پاسخ مىدهد؛ آن گاه ورق عوض مىشود و اگر تا به حال، تاريكىهايى در زندگى ما بود، از همين جا عوض مىشود.
هديهاى كه تقديم امام زمانمان ارواحناه فداه مىكنيم، بايد بهترين سرمايهها و دارايىهاى ما باشد. براى خدمت به امام زمان(عليه السلام)، بايد بهترين اوقات و سرمايههايمان را هزينه، و جوانى خويش را در اين راه فدا كنيم و لحظهاى از خدمتگزارى و جلب رضايت حضرت غافل نشويم. اگر در همين لحظه، به شما جواز شرفيابى به محضر امام زمان عجّل الله تعالى فرجه الشريف را عطا كنند، آيا براى هديه به حضرت تكه نانى خشكيده يا لباسى وصله دار مىبريد يا بهترين دارايى خويش را به محضر مقدّسش هديه مىكنيد؟!
آنان كه مىخواهند فرزندانشان را به پيشگاه خداوند متعالى و امام زمان(عليه السلام) هديه كنند تا افتخار وراثت پيامبران نصيبشان شود، بايد بهترين، مستعدترين و پاكسرشتترين فرزندان خويش را براى اين راه برگزينند و در تشويق ايشان از هر راهى بكوشند واز هيچ مساعدتى براى تربيت و رشد ايشان آنها فروگذار نكنند.