آفتاب ولايت - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٢ - رابطه محبّت و معرفت
همين مقام است كه آدمى را اشرف مخلوقات مىكند. همين مقصد اعلا است كه همه انبيا و اولياى خدا براى تحقّق آن آمدهاند. همين مقام والا است كه پاك ترين عزيزان خدا در راه هدايت بشر به سوى آن به شهادت رسيدهاند.
خداوند رحمان، از روى مهربانى و رحمت بيكرانى كه به بندگانش دارد، محبوبترين و عزيزترين بندگانش را كه به عالى ترين درجات انسانيت رسيدهاند، در معرض امواج غم، فشار و رنج و ستم ستمگران قرار مىدهد تا زمينهاى براى رشد انسانها فراهم آيد.
در دوران غيبت، سختىها و رنجهاى طاقتفرسايى بر قلب امام زمان ارواحنا له الفداء وارد شده، و ستمهاى بسيارى بر دوستان و شيعيانشان رسيده است و حضرت كه رؤوفترين انسان روى زمين براى امّت اسلام است، آنها را مشاهده، و بر آن صبر كرده است. قلب مقدّس حضرت فقط در پرتو اتّصال مداوم به عظمت و قدرت خداوند مىتواند اين همه رنج و ستم را تحمّل كند. خداوند متعالى به قلب رؤوف امام عصر، نيرو و توانى از قدرت نامتناهى خويش عطا فرموده است تا بتواند تمام ظلمها و فشارهاى روحى را تحمّل كرده، بردبار باشد و هر لحظه در انتظار ظهور بماند.
خداوندِ رؤوف مهربان، وجود مقدّس ولى عصر صلوات اللّه عليه و على آبائه الطاهرين را آفريده و در معرض طوفان سختىها و فشارهاى روحى قرار داده است تا آدميان بفهمند براى چه آفريده شدهاند و آنگاه كه هدفِ آفرينش و مسير درست زندگى خويش را دريافتند، در مسير آن گام بردارند و به اندازه همّتشان، آن راه را بپيمايد.
درست است كه از بهترين لحظات عمرِ ما، اوقاتى است كه به مولايمان توسّل مىجوييم؛ در فراق او اشك مىريزيم؛ در مدح او اشعار و سخنانى مىشنويم؛ در عزاى اجدادش عزادارى مىكنيم و...، ولى اينها هيچ كدام هدف نهايى نيست. اين دستورها را به ما داده اند تا جهت مهرها و محبّتهاى ما به يك سمت و سو تمركز يابد و پاك ترين عواطف ما به يك جهت كه جهت خدايى است، سوق داده شود و دلهاى ما به زخارف