عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف كنيم و با آن حضرت پيمان ببنديم كه هر آن چه در توان داريم، در راه رضاى خدا و رضاى حضرتش كه چيزى جز رضاى خدا نيست، صرف كنيم. و مطمئن باشيم كه آن بزرگوار هم از هيچ كمكى به ما دريغ نخواهد كرد.

بكوشيم صبح‌ها دعاى شريف عهد را بخوانيم؛ چرا كه دعاى عهد، تجديد پيمان با محبوب است.^[١] دعاى اللّهمّ كن لّوليّك را دست كم روزى يك بار بخوانيم؛ به ويژه روزهاى جمعه اگر ميسّر باشد، دعاى ندبه و نماز امام زمان سلام اللّه عليه را كه به طور معمول در مسجد جمكران خوانده مى‌شود، بخوانيم.

آن چه هميشه و همه جا امكان دارد، توجّه قلبى به ساحت مقدّس مولايمان است. اين را تمرين كنيد و مطمئن باشيد كه همه خوبى‌ها را براى شما به ارمغان مى‌آورد و حفظ مى‌كند.

اكنون داستانى را كه يكى از دوستان براى من نقل كرده است، براى شما نقل مى‌كنم: يكى از عالمانى كه هم اكنون در قم زندگى مى‌كند، مى‌فرمود: «در سفرى كه اوايل انقلاب به مكّه مشرف شده بودم، در مسجدالحرام، يكى از استادهاى دانشگاه مصر نزد من آمد و وقتى دانست كه ايرانى هستم، با من انس گرفت و گفت: من به سخنرانى‌هاى امام خمينى اعلى الله مقامه علاقه دارم و هرگاه ترجمه عربى اش به دستم برسد، آن را مطالعه مى‌كنم؛ آن گاه خلاصه‌اى از سخنرانى‌هاى امام را به زبان عربى برايم گفت. او مى‌گفت: گمان مى‌كردم پس از پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) در عالم اسلام، شخصيتى مثل امام نيامده است؛ امّا در كلام امام، گاهى به اين جمله برمى خورم كه از كسى ياد مى‌كند و مى‌گويد: «روحى و أرواح العالمين لتراب مقدمه الفداء» يا «روحى لتراب مقدمه الفداء؛ جان من فداى خاك پاى

[١] امام صادق(عليه السلام) درباره شرافت و عظمت دعاى عهد مى‌فرمايد: «هر كس تا چهل صبح اين دعا را بخواند، از ياوران قائم(عليه السلام) خواهد شد و اگر پيش از ظهور حضرت بميرد، خداوند متعالى او را زنده مى‌كند تا در خدمت حضرت جهاد كند. خداوند به شماره هر كلمه از اين دعا، هزار حسنه برايش بنويسد و هزار سيئه را از وى محو گرداند». (علاّمه مجلسى، بحارالانوار، ج ٨٦، ص ٦١؛ شيخ عباس قمى، كليات مفاتيح الجنان، دعاى عهد)