آفتاب ولايت - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٤٧ - منظومه ولايت ٣
خواهد شد؟! اِن شاءَ الله آن روز به زودى خواهد آمد! از خدا مىخواهيم كه ما را زنده بدارد تا آن روز را درك كنيم و يا اگر از دنيا نيز رفتيم، بار ديگر ما را زنده كند تا چند روزى هم كه شده، آن دولت كريمه را مشاهده كرده، و به چشم خويش، عزّت و اقتدار آن را ببينيم.
اين آرزويى است كه تمام مسلمانان و به ويژه شعيان دارند. در دعاى عَهدى كه مستحب است هر روز صبح بخوانند، به اين مطلب اشاره شده است كه خدايا! اگر مرا تا پيش از ظهور حضرت از دُنيا بردى، در آن ايّام مرا زنده كن تا با همان كفنم بيايم و در ركاب مولايم جان بازى كنم و آن دوران صفا و نورانيت را با تمام وجودم دريابم:
أَللَّهمَّ إِن حَالَ بَيني وَ بَيْنَهُ الْمَوتُ الَّذي جَعَلْتَهُ عَلى عِبادِكَ حَتماً مَقضيّاً فَأَخرِجني مِن قبري مُؤتَزِراً كَفَنى شاهِراً سَيفي مُجَرِّداً قَناتي مُلَبِّياً دَعوَةَ الدّاعي فِي الحاضِرِ وَ البَادِي؛[١] پروردگارا! اگر ميان من و او مرگى كه بر تمام بندگانت قضاى حتمى كردهاى، جدايى افكند، مرا از قبر برانگيزان؛ در حالى كه كفنم را در بر كرده ام؛ شمشيرم را از نيام بركشيده ام و دعوتش را كه بر تمام مردم شهر و ديار عالم واجب است، لبيك گفته ام.
[١] قسمتى از دعاى عهد كه هركس چهل روز پياپى آن را بخواند، از ياورانِ امام زمان(عجل الله تعالى فرجه) خواهد بود و حتّى اگر تا زمان ظهورِ مولا از دنيا رفته باشد، خداوند قادر متعالى، او را براى ياورىِ قائم آل محمد به دنيا باز خواهد گرداند. (ر.ك: شيخ عباس قمى، كليات مفاتيح الجنان، دعاى عهد حضرت امام عصر(عليه السلام))