آفتاب ولايت - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٣٦ - منظومه ولايت ٣
پيشگاهِ عظمتِ علم، قدرت و روح والاى اهل بيت(عليهم السلام) سر تعظيم بر خاك ساييم و همراه با احساس ناتوانى و تذلل بگوييم: ما كجا و فهم مقام والاى شما كجا؟!
شايسته است برادران و خواهران ارجمند ما در فرصتهايى مناسب، روايات مربوط به علوم و مقامهاى اهل بيت(عليهم السلام) را مطالعه كنند و درباره آن بينديشند تا شايد به حقايق و نكتههايى آموزنده و كارساز دست يابند. بارى، وجود امام عصر ارواحنا له الفداء اقيانوسى بيكران از علم، قدرت، عظمت و نورانيت است كه علم وقدرت آصف بن برخيا قطرهاى از آن به شمار رود.
شخصى مورد اطمينان برايم نقل كرد كه در مشهد مقدّس و منزل يكى از دوستان، با دو دانشجوى امريكايى كه زن و شوهر بودند، ملاقات كردم. براى آن دو، داستان شگفت آورى رخ داده بود كه به تقاضاى ميزبان، آن داستان را براى ما نقل كردند: آن دو جوان امريكايى گفتند: وقتى كه ما در يكى از دانشگاههاى امريكا مشغول تحصيل بوديم، پيوسته در خود احساس خلا مىكرديم. با اشاره به سينه اش گفت: احساس مىكردم كه اين جا خالى است، سپس گمان كردم كه اين كمبود، ناشى از غريزه جنسى است و با ازدواج و انتخاب همسر، آن خلا پر مىشود؛ از اين رو، هر دو تصميم گرفتيم با هم ازدواج كنيم؛ امّا پس از ازدواج نيز آن خلا پر نشد و همچنان آن كمبود را در خود احساس مىكرديم. از اين امر سخت ناراحت شدم و با اين كه به همسرم علاقه داشتم، در ظاهر تمايلى به او نشان نمى دادم و گاهى حتّى حوصله صحبت كردن با او را هم نداشتم.
روزى براى عذرخواهى به او گفتم: اگر گاهى مىبينى كه من حال خاصّى دارم و از تو دورى مىگزينم، گمان نكنى كه علاقهاى به تو ندارم؛ بلكه اين ناراحتى و افسردگى و احساس خلا از دوران دانشجويى در من بوده و تا كنون رفع نشده است و هر از چندگاه بدان مبتلا مىشوم. همسرم گفت: اتّفاقاً من نيز چنين حالتى دارم. پس از گفت و گو، پى بردم كه اين احساس خلا درونى، درك مشترك هر دوى ما است؛ در نتيجه تصميم