زندگىِ سياسى ـ اجتماعى مسلمانان مورد غفلت قرار گرفته است. امروزه در بسيارى از كشورهاى اسلامى مؤسساتى از دوره آمادگى و دبستان تا سطح دانشگاه به امر تعليم و تعلّم قرآن كريم مى‌‌پردازند و در جهت فراگيرى روخوانى و حفظ و قرائت قرآن به روش‌‌هاى مختلف همّت مى‌‌گمارند و هر ساله شاهد مسابقات جهانى حفظ و قرائت قرآن كريم هستيم. علوم مختلف قرآنى از قبيل تجويد و ترتيل و غيره جايگاه ويژه‌‌اى در ميان علاقه‌‌مندان به قرآن دارد. علاوه بر اين امور، قرآن در ميان عامّه مسلمانان از احترام ويژه‌‌اى برخوردار است، به نحوى كه دست بىوضو به كلمات و آيات آن نمى‌‌گذارند و در هنگام قرائت مؤدب مى‌‌نشينند. بيش‌‌تر افراد، در مقابل قرآن پاى خود را دراز نمى‌‌كنند. آن را در بهترين جلد و مناسب‌‌ترين مكان‌‌ها قرار مى‌‌دهند و خلاصه احترام‌‌هاى ظاهرى از اين قبيل در ميان عامّه مسلمانان امرى رايج مى‌‌باشد.

بديهى است كه رعايت امور مذكور به عنوان احترام به اين كتاب آسمانى، ارزشى بايسته است كه هر قدر بدان پاى‌‌بند باشيم، حق احترامِ اين كتاب آسمانى را آن طور كه شايسته است ادا نكرده‌‌ايم و شكر اين بزرگ‌‌ترين نعمت خداى متعال را، كه نعمت هدايت است، به جاى نياورده‌‌ايم؛ لكن بالاترين نوع احترام و شكر هر نعمت، شناخت حقيقت آن و به كارگيرى آن در جهتى كه خدا آن را آفريده است، مى‌‌باشد. چنانچه با اين نگرش بخواهيم به قرآن بنگريم و آن را احترام و تعظيم كنيم، به نظر مى‌‌رسد قرآن كريم جايگاه مطلوبى در فرهنگ جوامع اسلامى ندارد و هرگز نسبت بدان احترام و تكريم شايسته انجام نمى‌‌گيرد. آنچه به عنوان موارد احترام مسلمانان به قرآن كريم ذكر شد، هر چند ضرورى و لازم است؛ لكن با انجام اين امور هدف خداى متعال از نزول قرآن محقق نمى‌‌شود و تكليف مسلمانان در قبال اين كتاب آسمانى انجام نمى‌‌شود. آشنايى با ظواهر قرآن و قرائت آيات الهى و ارج نهادن ظاهرى به اين نسخه شفابخش، مقدمه عمل به مضامين و دستورات آن است. حق واقعى قرآن، بدون محور قرار دادن آن در زندگى سياسى و اجتماعى مسلمانان ادا نمى‌‌شود.

بديهى است بوسيدن و احترام گذاشتن به نسخه پزشك و خواندن آن با آوازى بسيار