قرآن در آینه نهج البلاغه
(١)
مقدمه
٩ ص
(٢)
فصل اول
١١ ص
(٣)
جايگاه قرآن در جامعه دينى
١١ ص
(٤)
قرآن، تنها كتاب آسمانى در اختيار انسان
١٣ ص
(٥)
سخن گفتن قرآن
١٤ ص
(٦)
پيامبر و تبيين قرآن
١٦ ص
(٧)
تذكر دو نكته
١٨ ص
(٨)
نقش قرآن در زندگى
١٩ ص
(٩)
قرآن؛ راهنماى خطوط كلى
٢٠ ص
(١٠)
نمونه اى از خطوط كلى قرآن
٢١ ص
(١١)
تجلّى موهبت الهى در تحقق حكومت اسلامى
٢٢ ص
(١٢)
حل مشكلات اجتماعى در سايه پيروى از قرآن
٢٣ ص
(١٣)
نظم بخشى به امور اجتماعى طبق رهنمودهاى قرآن
٢٥ ص
(١٤)
نقش هدف در زندگى اجتماعى
٢٥ ص
(١٥)
بى نيازى در سايه پيروى از قرآن
٣٠ ص
(١٦)
قرآن داروى بزرگ ترين دردها
٣١ ص
(١٧)
حكمت برخى از بلايا
٣٥ ص
(١٨)
تكريم ظاهرى و واقعى قرآن كريم
٣٩ ص
(١٩)
قرآن؛ نور حقيقى
٤١ ص
(٢٠)
مصابيح و آيينه هاى قرآنى
٤٣ ص
(٢١)
رستگارى پيروان قرآن در قيامت
٤٦ ص
(٢٢)
تنبه و بيدار باش
٤٧ ص
(٢٣)
رمز موفقيت و نقش قرآن
٤٩ ص
(٢٤)
ابراهيم؛ الگوى تسليم و بندگى در قرآن كريم
٥٠ ص
(٢٥)
فصل دوم
٥٥ ص
(٢٦)
فهم و تفسير قرآن
٥٥ ص
(٢٧)
مشكل اصلى
٥٧ ص
(٢٨)
تفسير به رأى
٦١ ص
(٢٩)
دو نوع نگرش نسبت به قرآن و معارف دينى
٦٤ ص
(٣٠)
پلوراليسم دينى يا انكار دين در قالب قرائت هاى مختلف
٦٧ ص
(٣١)
مراتب مختلف معنا و فهم معارف قرآن
٧١ ص
(٣٢)
لزوم كسب صلاحيت در فهم و تفسير قرآن
٧٠ ص
(٣٣)
تفسير قرآن به قرآن
٧٦ ص
(٣٤)
رعايت اصول و قواعد محاوره عقلايى در فهم قرآن
٧٧ ص
(٣٥)
متناسب بودن فهم مفسران با صلاحيت هاى آنان
٧٨ ص
(٣٦)
لزوم توجه به قراين كلامى
٧٩ ص
(٣٧)
وجود محسّنات كلامى در قرآن كريم
٧٩ ص
(٣٨)
فصل سوم
٨١ ص
(٣٩)
قرآن و تهاجم فرهنگى
٨١ ص
(٤٠)
متضايف بودن حق و باطل
٨٣ ص
(٤١)
شبهه دست نيافتنى بودن حقيقت دين
٨٦ ص
(٤٢)
تلقين و تكرار؛ سلاح مهم شياطين
٨٩ ص
(٤٣)
استناد به متشابهات؛ شگردى ديگر در مقابله با قرآن
٩٠ ص
(٤٤)
حكمت وجود متشابهات در قرآن
٩١ ص
(٤٥)
ممزوج كردن حق و باطل؛ سلاح ديگر منحرفان
٩٦ ص
(٤٦)
قرائت هاى مختلف؛ حربه اى براى مقابله با قرآن
٩٨ ص
(٤٧)
انگيزه و هدف مخالفان فرهنگ دينى از نظر قرآن
١٠٠ ص
(٤٨)
موضع قرآن در مقابله با فتنه در دين
١٠٣ ص
(٤٩)
1 فتنه نظامى
١٠٣ ص
(٥٠)
2 فتنه فرهنگى
١٠٤ ص
(٥١)
هشدار قرآن نسبت به فتنه فرهنگى
١٠٥ ص
(٥٢)
شرك در لباس جديد
١٠٦ ص
(٥٣)
پيشگويى قرآن از وقوع فتنه در دين
١٠٨ ص
(٥٤)
پيشگويى فتنه هاى پس از پيامبر
١١٠ ص
(٥٥)
1 فتنه مالى
١١٠ ص
(٥٦)
2 فتنه اعتقادى
١١١ ص
(٥٧)
3 توجيهات دروغين؛ خطرناك ترين فتنه
١١٢ ص
(٥٨)
تاريك كردن فضا به منظور گمراه كردن افكار عمومى
١١٤ ص
(٥٩)
برخورد دنياپرستان مسلمان نما با قرآن
١١٩ ص

قرآن در آینه نهج البلاغه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٠ - مقدمه

بعد از پيام حضرت امام خمينى(رحمه الله) مبنى بر اداره حرمين شريفين به دست شورايى متشكل از كشورهاى اسلامى بود كه عربستان به تعمير و توسعه حرمين شريفين، پرداخت و در كنار آن به چاپ و نشر قرآن و هديه آن به حجاج كشورهاى اسلامى پرداخت تا بدين وسيله خود را پيشگام تبليغ اسلام و قرآن وانمود كند و از توجه ملت‌‌ها و كشورهاى مسلمان به ايران اسلامى جلوگيرى كند.

در هر حال، پرداختن به ظاهر قرآن و دور ماندن از حقيقت آن، از بزرگ‌‌ترين مشكلاتى بوده است كه پيوسته جوامع اسلامى از ناحيه آن ضربه‌‌هاى جبران‌‌ناپذيرى خورده‌‌اند. روشن است كه تا مسلمانان از ظاهر قرآن به باطن آن در نگذرند و از گفتار به عمل روى نياورند، هدايت قرآن درباره آنها تحقق نيافته است.

اين مجموعه در صدد بررسى عوامل دور افتادن مسلمانان از حقيقت قرآن و عترت، پس از وفات پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) نيست. آنچه در اين نوشتار آمده، جلوه‌‌هايى از حقيقت قرآن از ديدگاه نهج‌‌البلاغه و از زبان قرآن ناطق است و خواننده، قرآن را از منظر امير مؤمنان(عليه السلام) مى‌‌شناسد و با عظمت آن آشنا مى‌‌شود. همچنين به طرح پاره‌‌اى از شبهاتى كه از جانب برخى معاندان مطرح مى‌‌شود و پاسخ آنها، پرداخته شده است. در خاتمه نيز از زبان على(عليه السلام)، علل و انگيزه‌‌هاى شيطانى طرح اين گونه شبهه‌‌ها بيان مى‌‌گردد.

لازم به ذكر است كه مطالب اين كتاب در واقع مجموعه چند سخنرانى است كه حضرت آيت اللّه مصباح يزدى در رمضان سال ١٣٧٨ هجرى شمسى در قم ايراد داشته‌‌اند. از آن‌‌جا كه سعى بر آن بوده كه تا حد امكان، مطالبى كه استاد بيان كرده‌‌اند كم و زياد و جابه‌‌جا نشود و فقط تلاش شده زبان گفتارى به زبان نوشتارى نزديك گردد، لذا طبيعى است كه دقت‌‌هاى معمول نگارشى و ويرايشى به طور كامل و صددرصد اِعمال نشود.

در پايان از محقق ارجمند جناب حجت‌‌الاسلام محمدى كه كار تدوين اين مجموعه را به انجام رسانده‌‌اند و نيز جناب حجت‌‌الاسلام نادرى كه امر ويرايش آن را برعهده داشته‌‌اند سپاسگزارى نموده و مزيد توفيقات ايشان را از درگاه ايزد منّان خواستاريم.

انتشارات مؤسسه آموزشى و پژوهشى امام خمينى(رحمه الله)