قرآن در آینه نهج البلاغه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١١٥ - تاريك كردن فضا به منظور گمراه كردن افكار عمومى

از دست بدهند و به طور ناخودآگاه در دام افكار و اعتقادات باطل و منحرف آنها گرفتار آيند. طبيعى است كه اگر قشر تحصيل‌‌كرده يك كشور دچار انحراف فكرى شد زمينه گمراهى و انحراف افكار عمومى آن جامعه نيز فراهم خواهد شد، كه اِذَا فَسَدَ الْعَالِمُ فَسَدَ الْعَالَمُ.

بنابراين فتنه فرهنگى مذكور كه پيامبر(صلى الله عليه وآله) بدان هشدار دادند از خطرناك‌‌ترين امورى است كه سعادت دنيا و آخرت مردم را تهديد مى‌‌كند.

به نظر مى‌‌رسد براى مقابله با چنين خطرهايى، دولت اسلامى بايد چنان از نظر قدرت بيان حقايق دين و نشر فرهنگ و معارف قرآن، قوى باشد و نظام آموزشى از دبستان تا دانشگاه و تمام مراكز فرهنگى كشور را تحت نظارت دقيق بگيرد، كه بدخواهان و دشمنان اسلام قادر نباشند با مشوّش كردن فضاى فرهنگى، ديگران را گم‌‌راه كنند.

از طرف ديگر، اساسى‌‌ترين وظيفه عالمان دينى نيز روشنگرى مردم ـ به خصوص طبقه جوان جامعه كه از معارف دينى و علوم قرآنى آگاهى كافى ندارند ـ و مقابله با فتنه فرهنگى است. اين آشنايان به علوم دينى هستند كه موظفند با روشنگرى، مردم و نسل جوان را از خطرات فرهنگى و توطئه دشمنان دين، آگاه كنند و آنان را از دام‌‌هاى شيطانى برحذر دارند. اين مردم متدين هستند كه مى‌‌توانند با پشتيبانى از عالمان دينى متعهد، آنها را در انجام رسالت بزرگشان در هدايت جامعه يارى كنند.

چنان‌‌كه در ابتداى كتاب ذكر شد در اين قسمت به ذكر علل و انگيزه‌‌هاى مخالفان فرهنگ دينى از منظر على(عليه السلام) در نهج‌‌البلاغه مى‌‌پردازيم. در اين‌‌جا ابتدا به معرفى افراد مذكور از ديدگاه حضرت على مى‌‌پردازيم و سپس بحث را با بيان علل و انگيزه‌‌هاى افراد مذكور در مخالفت با فرهنگ دينى و آموزه‌‌ها و دستورات قرآن به پايان مى‌‌بريم.

امام على(عليه السلام) كسانى را كه در صدد تحريف حقايق دين و اِفساد فرهنگ دينى مردم