قرآن در آینه نهج البلاغه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٠٣ - ١ فتنه نظامى

صددند تا با دست‌‌آويز قرار دادن آيات متشابه، در افكار و عقايد دينى مردم تزلزل و اضطراب ايجاد كنند و آنها را گم‌‌راه نمايند.

موضع قرآن در مقابله با فتنه در دين

«فتنه در دين» به معنايى كه توضيح داده شد، مقابله پنهان و از نوع فريب و حيله محسوب مى‌‌شود. اين كار، با پوشش ايمان ظاهرى، به منظور از بين بردن اصل دين صورت مى‌‌گيرد. چنين فتنه‌‌گرانى با استفاده از چهره نفاق، انديشه‌‌هاى شيطانى خود را چنان پنهان نگه مى‌‌دارند كه تشخيص انگيزه‌‌هاى ضد دينى آنها براى عموم مردم كار آسانى نيست. به همين سبب نيز قرآن آن را بزرگ‌‌ترين گناه شمرده است و مردم را به اين بزرگ‌‌ترين خطرِ دنيا و آخرت توجه داده و از آنها خواسته تا به مقابله با آن برخيزند و از هستى مادى و معنوى خويش دفاع كنند.

دشمنان براى مقابله با اسلام و مسلمانان معمولا از دو شيوه عمده استفاده مى‌‌كنند. در اين‌‌جا ضمن توضيح راه‌‌كارهاى دشمنان قرآن و فرهنگ دينى، از موضع قرآن در مقابله با توطئه‌‌هاى دشمنان آگاه خواهيم شد.

١. فتنه نظامى

يكى از شيوه‌‌هاى معمول دشمنان براى مقابله با اسلام و مسلمانان، مبارزه فيزيكى و جنگ علنى است كه سعى مى‌‌كنند با حمله نظامى به كشورها و مردم مسلمان و كشتن و قتل و غارت آنان به اهداف خود نايل آيند. در اين صورت هر چند ممكن است تعدادى از مسلمانان را شهيد كنند و موجب ضرر و زيان‌‌هايى براى كشور اسلام شوند؛ لكن هرگز به اهداف خود نمى‌‌رسند و نه تنها مسلمانان از كشته شدن در راه دين زيان نمى‌‌بينند، بلكه در دين و اعتقاد خود پابرجاتر و راسخ‌‌تر مى‌‌گردند. در فرهنگ دينى هدف از زندگى اين دنيا تكامل انسان و رسيدن به مقام قرب الهى در سايه اعتقادات برحقِ دينى و عبادت و بندگى است كه اوج آن به شكل شهادت در راه خدا تجلّى مى‌‌كند.