مقابل عقل و منطق، توجيهاتى از قبيل آنچه در قسمت قرائت‌‌ها و برداشت‌‌هاى مختلف از دين بدان اشاره شد، براى خود دست و پا كنند و بدون توجه به پيامدهاى سخنانشان بر موضع خود اصرار ورزند. ما نيز در اين قسمت، قضاوت درباره آن توجيهات و سرانجامِ تفكر مذكور را به عهده خوانندگان محترم مى‌‌گذاريم؛ لكن از سر دلسوزى و خيرخواهى آنان را به بازنگرى در عقايد و افكار و ايمانشان فرا مى‌‌خوانيم. هم‌‌چنان كه قرآن نيز از مؤمنين مى‌‌خواهد يكديگر را به تفكر و تعقل و صلاح و هدايت دعوت كنند و حق را به يكديگر يادآورى نمايند.

قرائت‌‌هاى مختلف؛ حربه‌‌اى براى مقابله با قرآن

در قسمت‌‌هاى پيشينِ كتاب سخنانى به اختصار درباره عظمت و ويژگى‌‌هاى بزرگ‌‌ترين نعمت الهى بر بندگان، يعنى قرآن كريم، بيان شد. نيز گذشت كه خداى متعال، قرآن كريم را به وسيله شريف‌‌ترين فرشتگان، حضرت جبرئيل امين، بر عزيزترين بندگان خود، حضرت محمّد(صلى الله عليه وآله) نازل فرمود تا در اختيار انسان قرار گيرد و انسان با آشنا شدن و به كار بستن دستورات و رهنمودهاى اين كتاب آسمانى در زندگى فردى و اجتماعى، سعادت دنيا و آخرت خويش را تأمين كند.

بخشى از بيانات حضرت على(عليه السلام) در نهج‌‌البلاغه، مبنى بر لزوم تمسك به قرآن با هدف رفع فتنه‌‌ها و گم‌‌راهى‌‌ها و درمان دردها و مشكلات فردى و اجتماعى، مورد توجه قرار گرفت و نيز گفته شد تفسير و تبيين قرآن به معناى تبيين احكام و تفصيل جزئيات مسائل و وظايف دينى، تنها در صلاحيت پيامبر(صلى الله عليه وآله) و ائمّه معصومين(عليهم السلام)است. اين مطلب نيز توضيح داده شد كه تفسير قرآن در خارج از حوزه احكام و وظايف دينى و تبيين معارف آن براى ديگران نيز تنها در صلاحيت متخصصان و عالمان دين و آشنايان به علوم قرآن و اهل‌‌بيت است گفتيم تنها، دانشمندانى كه عمر خويش را در فهم معارف دين و علوم اهل‌‌بيت مصروف كرده‌‌اند، قادرند متشابهات و محكمات قرآن را از يكديگر باز شناسند و به كمك محكمات و روايات اهل‌‌بيت(عليهم السلام) متشابهات قرآن را نيز تفسير و