به هر حال اميرالمؤمنين(عليه السلام) چنين پيشگويى مى‌‌كند كه: زمانى بعد از من خواهد آمد كه در آن زمان چيزى مخفى‌‌تر از حق و چيزى مشهورتر از باطل نيست. در آن زمان دروغ و افترا بر خدا و پيامبرش از بيش‌‌ترين امورى است كه جاهلان عالم‌‌نما و منافقان دنياپرست براى رسيدن به اهداف خود به كار مى‌‌گيرند.

آنچه در اين خطبه از اهميت بيش‌‌ترى برخوردار است و هشدارى جدى براى مردم تلقى مى‌‌شود اين است كه وضعيت روحى و فرهنگ عموم مردم را در آينده تصوير و ترسيم مى‌‌كند. آنچه تا كنون از آيات قرآن و سخنان حضرت على(عليه السلام) در اين نوشتار مورد بحث و گفتگو قرار گرفت هر چند خطاب به مردم است؛ لكن در بيش‌‌تر آنها روى سخن با خواص جامعه و كسانى بود كه در مقام تأثيرگذارى بر فرهنگ جامعه هستند. در اين خطبه حضرتش به صراحت، وضعيت روحى و فرهنگ دينى مردم را در آينده پيشگويى مى‌‌كنند و آنان را از مبتلا شدن به چنين فرهنگى يا غفلت در مقابل آن برحذر مى‌‌دارند. حضرت بعد از تبيين روحيه حاكم بر بعضى از خواص جامعه، مبنى بر اين‌‌كه آنها در جهت رسيدن به اغراض و اهداف دنيوىِ خود بيش‌‌ترين افترا و دروغ را به خدا و پيامبر نسبت مى‌‌دهند و قرآن و دين را به رأى خود تفسير مى‌‌كنند و مردم را به گم‌‌راهى مى‌‌كشانند، فرهنگ حاكم بر عموم مردم را چنين پيش‌‌بينى مى‌‌كنند: مردم و اهل آن زمان نيز چنين‌‌اند كه، اگر قرآن و كتاب خدا درست و بحق تفسير و تبيين شود، از بى‌‌ارزش‌‌ترين اشيا نزد آنان است و اگر طبق هواهاى نفسانى تفسير شود، از رايج‌‌ترين و پررونق‌‌ترين اشيا در نظر ايشان است. در آن زمان ارزش‌‌هاى دينى و الهى در ديد مردم از منكرترين اشيا و ارزش‌‌هاى ضد دينى از محبوب‌‌ترين امور محسوب مى‌‌شود.

بر آگاهان پوشيده نيست كه دشمنان قرآن و قدرت‌‌هاى استكبارى امروز در صددند تا چنين فرهنگى را بر جامعه ما حاكم كنند. آنان در توطئه تهاجم فرهنگى، با حمله به مقدسات دينى و تبليغ ارزش‌‌هاى ضد دينى بر آنند تا به تدريج همان وضعيتى كه