قرآن در آینه نهج البلاغه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١١١ - ٢ فتنه اعتقادى

مى‌‌داند: فَاِنْ لَمْ تَفْعَلُوا فَأْذَنُوا بِحَرْب مِنَ الله[١]؛ اگر دست از معاملات ربوى برنمى‌‌داريد پس با خدا اعلان جنگ بدهيد.

پيامبر(صلى الله عليه وآله) مى‌‌فرمايند بعد از من مردم در اموال و روابط اقتصادى خويش دچار فتنه خواهند شد و حكم صريح قرآن را، مبنى بر حرمت ربا، ناديده خواهند گرفت و به بهانه بيع و خريد و فروش، با حيله‌‌هاى واهى رباخوارى خواهند كرد.

٢. فتنه اعتقادى

آنچه هر انسان عاقلى با تمام وجود آن را تصديق مى‌‌كند و بعد از تصديق بايد به لوازم آن پاى‌‌بند باشد اين است كه ما انسان‌‌ها آفريده و بنده خدا هستيم. خداى متعال است كه عالم را خلقت نموده و ما را از نعمت وجود برخوردار كرده است و براى اين‌‌كه ما انسان‌‌ها به تكامل و سعادت برسيم با فرستادن بهترين بندگانش همراه با كتب آسمانى، نعمت خويش را بر ما تمام كرده است. شكر و سپاس نعمت هدايت و دين، كه بزرگ‌‌ترين نعمت الهى بعد از نعمت وجود محسوب مى‌‌شود، جز با قبول بندگى و عبوديت خدا، كه اين نيز بالاترين مقام متصور در حق انسان محسوب مى‌‌شود، تحقق پيدا نمى‌‌كند.

از طرف ديگر اين خداى متعال است كه بر انسان‌‌ها منّت دارد كه نعمت خويش را در حق آنها تمام كرده و هدايت و دين حق را بر آنها فروفرستاده‌‌است. راستى چه اندكند آنها كه بى‌‌قدرى و ناچيزى خود را بشناسند و به عظمت خدا و بزرگى نعمت‌‌هايى كه براى انسان آفريده است پى ببرند و آن همه لطف و مهربانى خدا را در حق خود درك كنند!

راستى چه قدر زشت و ناپسند و ناسپاسى است كه انسان نادان بر خدا منّت داشته باشد كه هدايت و راهنمايى او را پذيرفته است. غافل از آن‌‌كه خدا بر ما منّت دارد؛ زيرا او ما را به دين حق هدايت كرده است.

قرآن كريم خطاب به پيامبر(صلى الله عليه وآله) مى‌‌فرمايد: يَمُنُّونَ عَلَيْكَ اَنْ اَسْلَمُوا قُلْ لا تَمُنُّوا عَلَىَّ