مديريت در خانه و خانواده - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٨٤
پدران و مادرانى كه در ابراز علاقه و محبت به فرزندان عادلانه رفتار نمىكنند، حسّ حقارت، كينهتوزى و انتقامجويى را در كودك مىآفرينند و در تربيت فرزندان خود ايجاد اختلال مىكنند. فرزندى كه با بىمهرى و بىعدالتى رو به رو مىگردد، به والدين خود بدبين مىشود و كينه آنها را به دل مىگيرد و اعمال آنان را بر دشمنى حمل مىكند، نسبت به برادر و خواهر خود حسادت مىورزد و آنها را مىآزارد، عقدهاى مىشود و احساس خود كمبينى و حقارت مىكند. در مقابل، فرزندى كه بيشتر مورد توجه قرار گرفته، لوس، از خود راضى و مسبتد بارمىآيد و حسّ سلطهجويى و خودبزرگبينى در او بارور مىگردد.
٢. تغذيه سلامت و بيمارى، زشتى و زيبايى، خوش اخلاقى و بداخلاقى، زيركى و كودنى كودكان تا حدى به چگونگى تغذيه مربوط است. تأثير غذا بر رفتار و تربيت دينى انسان نيز جاى انكار نيست. اسلام براى جلوگيرى از پيامدهاى ناگوار آن درباره تغذيه مادران و فرزندان، توصيههاى فراوانى كرده كه اگر به خوبى اجرا شوند، از بروز بسيارى از مشكلات تربيتى جلوگيرى مىكنند.
نخستين غذايى كه كودك پس از تولد، از آن تغذيه مىكند شير مادر است. شير مادر از جنبههاى گوناگون بر كودك تأثير مىگذارد و آنچه مهمتر است تأثيرات روحى آن است.
درباره تغذيه كودك از شير مادر و چگونگى آن دستوراتى از معصومين (ع) رسيده كه شايان توجهاند. امام على (ع) مىفرمايد:
هيچ غذايى براى كودك سودمندتر و پربركتتر از شير مادر نيست. «١» بر مردم لازم است كه برنامه غذايى همسرش را كه بچه شير مىدهد، به گونهاى مرتب سازد كه از جهت غذايى بسيار غنى و كامل باشد. او بايد انواع خوراكيها، انواع سبزيها، ميوهها، حبوبات، گوشت، تخم مرغ و لبنيات را در برنامه غذايى همسرش بگنجاند و بدين وسيله سلامت او و فرزندش را تأمين نمايد.