مديريت در خانه و خانواده - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٥٨
شخصيتسازى و كلاس تعليم و تربيت كودكان است، جامعه كوچكى است كه اجتماع بزرگ انسانها را به وجود مىآورد، ترقى و تنزل و صلاح و فساد اجتماع به آن وابسته است و از اين رو، اصلاح اجتماع را بايد از اصلاح خانواده آغاز كرد.
مديريت اين پايگاه حساس زندگى برعهده بانوان است و به عبارت ديگر ترقى و تعالى و صلاح و فساد جامعه در اختيار بانوان و به اراده آنهاست. «١» خانهدارى عبارت است از: اداره خانه، سر و سامان دادن به امور داخلى خانه، كدبانويى و تبديل خانه به كانون صفا و صميميت و محيطى با نشاط براى زندگى.
ارزش خانهدارى خانهدارى اگرچه از نظر شرعى بر زن واجب نيست و او حتى مىتواند براى كارهاى داخلى خانه از شوهرش مزد بگيرد، ولى چنين كارى سنّتى اسلامى است كه پايههايش را پيغمبر اكرم (ص) بنا نهاده است و امام على (ع) و فاطمه زهرا (ع) آن را پذيرفته و زندگى خود را براساس آن شكل دادهاند. پيامبر (ص) كارها را ميان آنان تقسيم كرد و كارهاى خانه را به فاطمه (ع) سپرد و على (ع) را به انجام دادن كارهاى بيرونى موظف نمود.
حضرت فاطمه (ع) در خانه گندم آرد مىكرد، خمير مىساخت و نان مىپخت، خانه را نظافت مىكرد و در يك جمله آنگونه كه متعهد شده بود، به كارهاى خانه مىپرداخت و بر اين تقسيم كار بسيار شادمان بود. «٢» در ارزش خانهدارى همين بس كه در روايات، بهترين وسيله براى قرب زن به خدا و كمال معنوى او دانسته شده است. در روايتى مىخوانيم كه روزى رسول خدا (ص) از اصحابش پرسيد: زن چه هنگام به خدا نزديكتر است؟ پاسخى مناسب داده نشد. حضرت فاطمه (ع)، كه از اين پرسش با خبر شد، پاسخ داد:
ادْنى ما تَكُونُ مِنْ رَبِّها انْ تَلْزَمَ قَعْرَ بَيْتِها.
زن، زمانى به خدا نزديكتر است كه در خانه بماند.