مديريت در خانه و خانواده - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٣٧
آنان كسانى هستند كه به عهد خود، هنگامى كه عهد مىبندند وفا مىكنند.
و از پيمانشكنى نهى كرده، مىفرمايد:
وَلَا تَكُونُوا كَالَّتِي نَقَضَتْ غَزْلَهَا مِن بَعْدِ قُوَّةٍ أَنكَاثاً. (نحل: ٩٢)
همانند آن زنى نباشيد كه پشمهاى تابيده خود را پس از استحكام وامىتابند.
امام باقر (ع) در شرح اين آيه فرمود:
زنى به نام ريطه از قبيله بنى تيم، احمق و سبك مغز بود. نخهايى از مو مىتابيد و وقتى به پايان مىرسيد، تابيدههايش را باز كرده، وامىتابيد. سپس به تابيدن آنها مىپرداخت. خداوند متعال آنان را كه عهد و پيمان مىشكنند، به چنين زن سبك مغزى تشبيه كرده است. «١» امام على (ع) مىفرمايد:
پيمانهاى شما گردنبندهايى هستند كه تا روز قيامت بر گردن آويختهايد. كسى كه پيوند آنها را نگه دارد [و به آنها وفادار باشد]، خداوند او را به مقصود مىرساند و كسى كه نقض عهد كند خداوند او را به خود وامىگذارد. «٢» ٤. تشكر و قدردانى رسم شوهردارى اين است كه وقتى زن مىبيند همسرش براى تأمين هزينه زندگى زحمت مىكشد و حاصل دسترنج خود را در طبق اخلاص نهاده و رايگان به او تقديم مىكند، يا اسباب و لوازم زندگى تهيه كرده و به منزل مىآورد و ...، از كارهايش قدردانى و تشكر كند.
امام زينالعابدين (ع) مىفرمايد:
در روز قيامت خداوند به بندهاى مىگويد: از فلانى [كه به تو احسانى كرد] سپاسگزارى كردى؟
بنده مىگويد: پروردگارا من تو را سپاس گفتم. خداوند مىفرمايد: چون از او تشكر نكردى، مرا نيز سپاس نگفتهاى! سپس امام (ع) مىفرمايد:
شكرگزارترين شما از خدا كسى است كه نسبت به مردم بيشتر قدردان و سپاسگزار باشد. «٣»