مديريت در خانه و خانواده - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٢٣

خود در زندگى مشترك را به دقت بررسى كنند و درصدد يافتن راه چاره باشند. علاوه اينكه از مشورت با يكديگر براى اداره بهتر زندگى غافل نشوند و با توجه به اين دو مسئله با اعتماد به نفس و توكّل بر خدا در امور مختلف زندگى زناشويى تصميم بگيرند.
٢. برنامه‌ريزى‌ پس از آنكه زن و شوهر در مسائل زندگى به تصميم‌گيرى رسيدند، براى تحقق‌بخشى و اجراى آن، به برنامه‌ريزى نياز دارند. آنها براى ساختن زندگى آرمانى، بايد حتى براى كارهاى ساده زندگى خود برنامه‌ريزى كنند. سرپرستى خانواده براى مرد و خوب شوهردارى كردن، خانه‌دارى و تربيت درست فرزندان نياز به برنامه‌ريزى دقيق و اصولى دارد.
٣. سازماندهى‌ هدف از سازماندهى در اينجا، تقسيم كار در مجموعه خانواده است؛ به‌گونه‌اى كه زن و شوهر، به وظيفه و مسئوليت خود آشنا شوند و بر همان اساس انجام وظيفه كنند.
تعيين حدود مسئوليت افراد در خانواده، عدالت را به زندگى مشترك هديه مى‌كند و سبب شادابى و نشاط و پويايى خانواده مى‌شود. امام على (ع) و حضرت فاطمه (ع) در آغاز زندگى مشترك خود خدمت رسول خدا (ص) رسيدند و از ايشان خواستند كه كارهاى خانه را ميانشان تقسيم كند. رسول خدا (ص) فرمود: «كارهاى داخل خانه را فاطمه (ع) انجام دهد و كارهاى خارج برعهده على (ع) باشد. فاطمه زهرا (ع) با خوشحالى فرمود: جز خدا كسى نمى‌داند كه از اين تقسيم كار تا چه اندازه خوشحال شدم؛ زيرا رسول خدا (ص) مرا از انجام كارهايى كه مربوط به مردان است، بازداشت.» «١» شايسته آن است كه زن و شوهر در سازماندهى، به فرزندان نيز توجه كنند و آنها را در اداره امور خانواده سهيم سازند تا از سنين كودكى و نوجوانى با شخصيت بار آيند و احساس مسئوليت كنند.
٤. هماهنگى‌ خوب بودن زن و مرد براى موفقيت در زندگى مشترك كافى نيست، بلكه تركيب صحيح و