مديريت در خانه و خانواده - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٢٠

نيز مى‌فرمايد:
احْسَنُ النَّاسِ ايماناً ... الْطَفُهُمْ بِاهْلِهِ وَ انَا الْطَفُكُمْ بِاهْلى‌. «١» بهترين مردم در ايمان و تديّن، كسانى هستند كه با خانواده خود مهربان‌ترند و من از همه شما به خانواده‌ام مهربان‌ترم.
در حديثى ديگر سفارش مى‌كند:
با همسران خود مهربان باشيد و دلهاشان را شاد كنيد تا با شما زندگى كنند. آنان را به كارى مجبور نسازيد، خشم آنها را در نياوريد و آنچه را به آنها داديد باز پس نگيريد مگر با رضايت و اجازه آنان. «٢» نقش زن در مديريت خانواده‌ شوهردارى، خانه‌دارى و مادرى سه وظيفه اصلى زن در خانواده است. اگرچه اسلام مديريت خانواده را بر مرد واگذار كرده است، ولى نبايد نقش مديريتى زن را در ايفاى وظايف ياد شده ناديده گرفت.
آنچه يك زن نمونه را در ايفاى وظايف خود در خانه و خانواده موفق مى‌كند، به‌كارگيرى اصول و شيوه‌هاى مديريت اسلامى در شوهردارى، خانه‌دارى و تربيت فرزند است.
از اين رو، موفقيت مرد در مديريت خانواده نيز تا حد زيادى به معاونت و همكارى زن وابسته است.
بنابراين مى‌توان گفت كه هر كدام از مرد و زن در حوزه خانواده بهره‌اى از مديريت دارند؛ مرد، قوّام و سرپرست خانواده است و موظف است براى اداره زندگى طرح و برنامه بريزد، زن و فرزندان را از نظر مالى، فكرى و بدنى حمايت و حفاظت كند و هزينه زندگى آنان را تأمين نمايد. زن نيز در اين مسئوليت، معاون و همكار مرد است. علاوه اينكه خود در حوزه داخلى منزل، سه وظيفه اصلى دارد كه مديريت كردن، لازمه آن است. از اين رو، نقش زن در مديريت خانه و خانواده اگر بيش‌تر از مرد نباشد كم‌تر نيست.