معارف اسلامی - دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - الصفحة ٩

همواره شنگولم
لطفی محمرضا


تو مي‌داني چرا در عمر خود همواره شنگولم؟
در عمرم جرعه‌اي مي هم ننوشيدم، ولي لولم؟
و سنّم گرچه در تقويم از پنجاه بالا زد
ولي سرزنده‌ام، شادم، دلم گرم است و مشغولم؟
اگرچه زخم‌هاي بي‌شماري خوردم از دوران
ولي سَر خَم نکردم لحظه‌اي، شاغول شاغولم؟
نمودم دست و پنجه نرم با انبوهي از مشکل
و هرگز حل نگرديدم که حلّالم نه محلولم؟
در اين حالي که من دارم اگر بيند کسي من را
بدون شک تصوّر مي‌کند من شخص بهلولم؟
جواب پرسشم را من درون شعرم آوردم
مروري کن که دريابي چرا همواره شنگولم؟