فرزندانتان را با سه خصلت عشق به پيامبرتان صلّى اللّه عليه و آله، مهرورزى به خاندان وى و خواندن قرآن بپرورانيد چرا كه حاملان قرآن در روزى كه جز سايهء إلهى سايهء ديگرى وجود ندارد در سايهء (لطف) خداوند خواهند بود [١] .

-حديث چهل و هفتم‌

: ديلمى از على عليه السّلام نقل نمود كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود:

پايدارترين شما بر روى صراط مهرورزترين شما به خانواده و ياران من است‌ [٢] .

-حديث چهل و هشتم‌

ديلمى از على عليه السّلام نقل نمود كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود: چهار شخصند كه من در روز بازپسين شفاعتم را بدانها خواهم رساند: كسي كه ذريه مرا گرامى بدارد، آن‌كس كه خواسته‌هاى آنها را برآورده نمايد، كسي كه در مواقعى كه ايشان بدو نيازمندند به كمكشان بشتابد و آنكه ايشان را به دل و زبان دوست بدارد [٣] .

-حديث چهل و نهم‌

: ديلمى از ابو سعيد خدرى نقل كرده است كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود: خشم خداوند بر كسى كه مرا با آزردن خانواده‌ام بيازارد فزونى مى‌يابد [٤] .

-حديث پنجاهم‌

: ديلمى از ابو هريره نقل كرده است كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود: خداوند فرد پرخور، شخص غافل از فرمانبردارى پروردگار، ترك‌كنندهء سنت پيامبر، كسى كه پيمانهاى خويش را بى‌اهميت مى‌شمارد و همچنين فردى كه با خانوادهء پيامبر صلّى اللّه عليه و آله دشمنى بورزد و نيز شخصى كه همسايگانش را بيازارد دشمن مى‌دارد [٥] .

-حديث پنجاه و يكم‌

: ديلمى از ابو سعيد خدرى نقل نموده است كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود: اهل بيت من و انصار، اصحاب سر و ياران خاص من هستند پس به نيكان ايشان

[١] -حديث مذكور را متقى هندى در كنز العمال ج ٨ ص ٢٧٨ مناوى در فيض القدير ج ١ ص ٢٢٥، سيوطى در الجامع الصغير ج ١ ص ٤٢، نبهانى در الفتح الكبير ج ١ ص ٥٩ و ابن حجر مكى در الصواعق المحرقة ص ١٠٣ نقل كرده‌اند.

[٢] -حديث مذكور را متقى هندى در كنز العمال ج ٦ ص ٢١٦ ابن حجر در الصواعق المحرقة ص ١٨٥ و مناوى در كنوز الحقائق ص ٥ نقل كرده‌اند.

[٣] -حديث مذكور را متقى هندى در كنز العمال ج ٦ ص ٢١٧ و ج ٨ ص ١٥١ نقل كرده است. طبرى نيز آن را در ذخائر العقبى ص ١٨ به نقل از امام رضا عليه السّلام آورده است. ديگر مصادر اين حديث شامل الصواعق المحرقة ص ٢٣٧ و مقتل الخوارزمى ج ٢ ص ٢٥ مى‌باشند.

[٤] -حديث مذكور را ابن حجر در الصواعق المحرقة ص ١٨٤ و مناوى در فيض القدير ج ١ ص ٥١٥ نقل نموده است.

[٥] -حديث مذكور را متقى هندى در كنز العمال ج ٩ ص ١٩١ نقل نموده است.