: بزار، ابو يعلى‌ [١] ، عقيلى‌ [٢] ، طبرانى و ابن شاهين‌ [٣] از ابن مسعود [٤] نقل كرده‌اند كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود: همانا فاطمة عليها السّلام دامان خويش را پاكيزه نگاه داشت پس خداوند هم دودمان وى را بر آتش (دوزخ) حرام گردانيد [٥] .

-حديث سى و نهم‌

: طبرانى از ابن عباس نقل نموده است كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله به فاطمة الزهراء عليها السّلام فرمود: خداوند تو و فرزندانت را عذاب نمى‌نمايد [٦] .

-حديث چهلم‌

: ترمذى به سند حسن از جابر بن عبد الله انصارى نقل نموده است كه

[١] -ابو يعلى احمد بن على بن مثنى بن يحيى بن هلال تميمى صاحب كتاب المسند الكبير در شوال سال ٢١٠ هـ ق. متولد شد و در سال ٣٠٨ هـ ق. درگذشت. زندگينامهء وى در تذكرة الحفاظ ج ٢ ص ٧٠٩-٧٠٧ مندرج است.

[٢] -ابو جعفر محمد بن عمرو بن موسى بن حماد عقيلى حجازى، صاحب كتاب الضعفاء محدثى ثقه و پركار بود كه در مكه و مدينه مى‌زيست و در سال ٣٢٢ هـ ق. درگذشت. زندگينامهء او در الوافى بالوفيات ج ٤ ص ٢٩١، تذكرة الحفاظ ج ١ ص ٨٣٣ مندرج است.

[٣] -ابو حفص عمر بن احمد بن عثمان بن احمد بغدادى واعظ معروف به ابن شاهين صاحب حدود ٣٣٠ تأليف مى‌باشد، كه يكى از آنها تفسير كبير در ١٥٠٠ جزء است. وى در سال ٢٩٧ هـ ق. متولد گرديد و در ذى الحجة سال ٣٨٥ هـ ق. درگذشت. زندگينامهء او در المنتظم ج ٧ ص ١٨٢، غاية النهاية ج ١ ص ٥٨٨، لسان الميزان ج ٤ ص ٢٨٣ تذكرة الحفاظ ج ١ ص ٩٩٠-٩٧٨ مندرج است.

[٤] -ابو عبد الرحمن عبد الله بن مسعود بن غافل بن حبيب هذلى از قدماى اصحاب و به روايت ابو نعيم ششمين كسى بود كه اسلام آورد و اولين فردى بود كه قرآن را به جهر قرائت مى‌نمود. وى خدمتگزار، امين و صاحب سر پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله بود. مادر وى أمّ عبد بنت عبد ود نام داشت و از اين رو به ابن مسعود لقب أم ابن عبد را نيز داده‌اند. وى ذو الهجرتين بوده، يك‌بار به حبشه و يك‌بار به مدينة هجرت نمود. وى پس از وفات آن حضرت عهده‌دار سرپرستى بيت المال كوفه گرديد و در زمان حكومت عثمان مورد غضب قرار گرفت و در سال ٣٢ هـ ق. در مدينه درگذشت و شبانه در بقيع به خاك سپرده شد. زندگينامهء او در الاعلام ج ٤ ص ٢٨٠ مندرج است.

[٥] -حديث مذكور را ابن حجر عسقلانى در زوائد مسند بزار ص ٢٨٠ به نقل از عبد الله بن مسعود آورده است. حاكم نيز آن را در المستدرك ج ٣ ص ١٥٢ با اسناد صحيح نقل نموده است. ديگر مصادر حديث شامل كنز العمال ج ٦ ص ٢١٩ الصواعق المحرقة ص ٢٣٢، نزل الابرار ص ٧٨، ميزان الاعتدال ج ٣ ص ٢١٦، مجمع الزوائد ج ٩ ص ٢٠٢، تاريخ بغداد ج ٣ ص ٥٤ و ذخائر العقبى ص ٤٨ مى‌باشند طبرانى حديث را در المعجم الكبير ج ١ ص ٢٤ به نقل از ابن مسعود نقل نموده است كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود: «ان فاطمه عليها السّلام احصنت فرجها و ان الله ادخلها باحصان فرجها و ذريتها الجنة» فاطمة عليها السّلام دامان خويش را پاكيزه نگاه داشت پس خداوند عز و جل (به پاداش) اين پاكدامنى وى و فرزندانش را وارد بهشت مى‌نمايد. متقى هندى نيز حديث مزبور را در كنز العمال ج ١٢ ص ١١ نقل كرده است.

[٦] -حديث مذكور را متقى هندى در كنز العمال ج ٣ ص ١٦٥ و منتخب كنز العمال ج ٥ ص ٩٧ نقل نموده است. اين حديث در نزل الابرار ص ٨٣ و الدرة اليتيمة فى بعض فضائل السيدة العظيمة ص ٢٨ و الصواعق المحرقة ص ٢٢٣ نيز آمده است.