پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود: اى مردم همانا در ميان شما چيزى را به جاى مى‌گذارم كه تا هنگامى كه آن را گرفته باشيد هرگز گمراه نخواهيد شد، كتاب خدا و نزديكان از خانواده‌ام را [١] .

-حديث چهل و يكم‌

: خطيب بغدادى‌ [٢] در تاريخ خويش از امام على عليه السّلام نقل كرد كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود: شفاعت من شامل افرادى از امتم مى‌گردد كه به خانواده‌ام مهر ورزند [٣] .

-حديث چهل و دوم‌

: طبرانى از ابن عمر نقل نموده است كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود:

نخستين افرادى از امت كه من شفاعتشان را مى‌نمايم اهل بيتم هستند [٤] .

-حديث چهل و سوم‌

: طبرانى از مطلب بن حنطب‌ [٥] از پدرش نقل كرد كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله در جحفه‌ [٦] براى ما سخنرانى مى‌كرد و در سخنرانى خود فرمود: آيا من از خودتان به شما سزاوارتر نيستم؟مستمعين گفتند: آرى اى پيامبر خدا پس آن حضرت فرمود: همانا من از شما دربارهء دو چيز بازخواست مى‌كنم كتاب خدا و خانواده‌ام‌ [٧] .

[١] -حديث مذكور را ترمذى در الجامع الصحيح ج ٢ ص ٣٠٨، متقى هندى در كنز العمال ج ١ ص ٤٨ و طبرانى در المعجم الكبير ج ١ ص ١٢٩ نقل نموده‌اند.

[٢] -ابو بكر احمد بن على بن ثابت بن احمد بن مهدى بغدادى معروف به خطيب در سال ٣٩٢ هـ ق. در غزية (ناحيه‌اى بين كوفه و بغداد) متولد گرديد. وى در بغداد رشد يافت و در طلب دانش به مكه، بصره، دينور، كوفه و برخى نقاط ديگر مسافرتها نمود. وى عالمى اديب، شاعر و حريص بر مطالعه و تأليف بود. برخى از تأليفات وى شامل: تاريخ بغداد، الجامع، الكفاية، المتفق و المفترق مى‌باشند وى در سال ٤٦٣ هـ ق. درگذشت زندگينامهء او در تذكرة الحفاظ ج ١ ص ١٣٦-١٣٥ مندرج است.

[٣] -حديث مذكور را خطيب در تاريخ بغداد ج ٢ ص ١٤٦ بدين گونه نقل نموده است: على ابن ابى طالب عليه السّلام از پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله نقل كرده است كه فرمود: شفاعتى لامتى من احب اهل بيتى و هم شيعتى، يعنى: شفاعت من شامل افرادى از امتم ميگردد كه به خانواده‌ام مهر ورزند و آنان شيعيان من هستند. متقى هندى نيز اين حديث را در كنز العمال ج ٦ ص ٢١٧ نقل نموده است. برخى از ديگر مصادر حديث مذكور شامل الجامع الصغير ج ٢ ص ٤٩ و ينابيع المودة ص ١٨٥ هستند.

[٤] -حديث مذكور را هيثمى در مجمع الزوائد ج ١ ص ٢٨٠ متقى در كنز العمال ج ٦ ص ٢١٥، طبرى در ذخائر العقبى ص ٢٠، مناوى در فيض القدير ج ٢ ص ٩٠ و ابن حجر مكى در الصواعق المحرقة ص ١١١ نقل نموده‌اند.

[٥] -١٧٩٤ ز مطلب بن عبد الله بن حنطب بن حارث بن عبيد بن عمر بن مخزوم مخزومى قرشى در جنگ بدر اسير گرديد و بعدها اسلام آورد. زندگينامهء او در الاصابة ج ٦ ص ١٠٤ تهذيب التهذيب ج ١٠ ص ١٧٨ و ميزان الاعتدال ج ٤ ص ١٢٩ مندرج است.

[٦] -جحفه نام محلى در بين مكه و مدينه است.

[٧] -حديث مذكور را هيثمى در مجمع الزوائد ج ٥ ص ١٩٥ و ابن اثير در اسد الغابة ج ٣ ص ١٤٧ نقل كرده‌اند.