: ابن حبّان‌ [١] در صحيح خويش و حاكم نيشابورى (در مستدرك الصحيحين) از ابو سعيد خدرى نقل نموده‌اند كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود: سوگند به آنكه جانم در دست اوست، كسى ما اهل البيت عليهم السّلام را دشمن نمى‌دارد مگر آنكه خداوند او را در آتش داخل مى‌نمايد [٢] .

-حديث پانزدهم‌

: طبرانى از امام حسن بن على عليه السّلام‌ [٣] نقل نموده است كه خطاب به معاوية بن خديج‌ [٤] فرمود: اى معاوية بن خديج از دشمنى ما اهل البيت عليهم السّلام به پرهيز چرا

[١] -ابو حاتم محمد بن حبّان بن احمد بن حبّان تميمى بستى در سال ٢٧٠ هـ ق متولد گرديد و در زمينهء فقه، حديث، طب، لغت و ستاره‌شناسى نام‌آور بود. او همچنين قاضى سمرقند و صاحب تأليفاتى چند بوده است. از تأليفات وى المسند الصحيح، التاريخ، و كتاب الضعفا ميباشد. وى در طول حيات خويش در شهرهاى نيشابور، بخارا، نسا و سيستان اقامت داشت و عاقبت نيز در شوال سال ٣٥٤ هـ ق در همان‌جا درگذشت. زندگينامهء او در تذكرة الحفاظ ج ٣ ص ٩٢٤-٩٢٠ مندرج است.

[٢] -حديث مذكور را هيثمى در ص ٥٥٥ موارد الظمآن الى زوائد ابن حبان با حذف واژهء (اهل البيت) نقل نموده است. همچنين حاكم نيز حديث مزبور را در مستدرك الصحيحين ج ٣ ص ١٥٠ نقل نموده و آن را به شرط مسلم صحيح دانسته است. سيوطى نيز آن را در الخصائص الكبرى ج ٢ ص ٢٦٦ و الدر المنثور ج ٦ ص ٢١٨ آورده و گفته است كه احمد بن حنبل، حاكم نيشابورى و ابن حبّان آن را از ابو سعيد خدرى نقل نموده‌اند. اين حديث در ص ٢٣٧ الصواعق المحرقة نيز وارد شده است.

[٣] -امام ابو محمد بن حسن بن على بن ابى طالب عليهم السلام در ١٥ رمضان سال ٢ هـ ق. متولد گرديد. پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله در شأن وى و برادرش امام حسين عليهما السّلام فرمود: الحسن و الحسين سيد اشباب اهل الجنة يعنى حسن و حسين عليهما السّلام سرور جوانان بهشتى هستند. پس از شهادت على عليه السّلام مردم عراق با آن حضرت بيعت نمودند. پس از اين بيعت آن حضرت براى نبرد با معاوية آراست و به مقابلهء وى شتافت ليكن به دليل خيانت سران لشكر و نافرمانى سپاهيان به دنبال تطميعهاى معاويه، آن حضرت ناگزير به صلح گرديد و به مدينه بازگشت. آن حضرت در سال ٥٠ هـ ق. به تحريك معاويه توسط همسرش جعده مسموم و شهيد گرديد زندگينامهء آن حضرت در كتابهاى بى‌شمار مندرج است كه برخى از آنها عبارتند از: فى رحاب ائمة اهل البيت: ج ٢ ص ٤٦-٢، حلية الاولياء ج ٢ ص ٤٥-٣٩، الاستيعاب ج ١ ص ٣٩٤ و ٣٨٣ و الاصابة ج ٢ ص ١٣-١١.

[٤] -معاوية بن خديج بن عقبة سكونى كندى از مقربان معاويه و به بغض اهل البيت: مشهور بوده است.

مدائنى از ابو طفيل نقل نموده است كه امام حسن عليه السّلام به يكى از ياران خويش فرمود: أ تعرف معاوية بن خديج؟ يعنى آيا معاوية بن خديج را مى‌شناسى؟آن فرد پاسخ مثبت داد. پس امام مجتبى عليه السّلام فرمود: اذا رايته فاعلمنى يعنى هرگاه او را ديدى به من خبر ده. پس آن فرد معاوية بن خديج را در حال خروج از خانهء عمرو بن حريث ديد و به امام عليه السّلام عرض كرد اين مرد معاوية بن خديج است. حضرت او را صدا زده فرمود: انت شاتم عليا عند ابن آكلة الاكباد؟يعنى آيا تو هستى كه نزد پسر زن جگرخواره (هند) على را دشنام مى‌دهى؟و الله لئن وردت الحوض و لا ترده لترينه مشمرا عن ساقيه حاسرا عن ذراعيه يذود عنه المنافقين. يعنى: به خدا سوگند هرگاه به كنار آن حوض درآيى و هيچ‌گاه بدان در نخواهى آمد على عليه السّلام را مى‌بينى كه پاها و آستينها را بالا زده منافقان را