بين ركن و مقام‌ [١] به‌پا ايستاده نماز بگذارد و روزه بگيرد (و عمر خود را صرف اين كار نمايد) و سپس با بغض اهل بيت محمد صلّى اللّه عليه و آله بميرد داخل آتش مى‌گردد [٢] .

-حديث دوازدهم‌

: طبرانى از ابن عباس نقل كرده است كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود:

بغض بنى هاشم‌ [٣] و انصار به منزلهء كفر و بغض عرب نشانه نفاق است‌ [٤] .

-حديث سيزدهم‌

: ابن عدى‌ [٥] در كامل از ابى سعيد خدرى نقل نموده است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود: هرآن‌كس ما اهل البيت عليهم السّلام را دشمن بدارد منافق است‌ [٦] .

[١] -نام دو مكان مقدس در مسجد الحرام (مترجم) .

[٢] -حديث مذكور را طبرانى در المعجم الكبير ج ٣ ص ١٢١ و حاكم نيشابورى در مستدرك الصحيحين ج ٣ ص ١٤٨ نقل نموده‌اند. حاكم اين حديث را با اسناد مرفوع از ابن عباس نقل كرده در دنبالهء آن افزوده است كه اين حديث با توجه به شرط مسلم صحيح مى‌باشد. ديگر مصادر حديث مزبور شامل مجمع الزوائد هيثمى ج ٩ ص ١٧١، منتخب كنز العمال ج ٥ ص ٣٠٦، كنز العمال ج ٦ ص ٢٠٣ تاريخ بغداد ج ٣ ص ١٢٢، الصواعق المحرقة ص ١٤٠ مى‌باشد. محب الدين طبرى مختصر حديث مذكور را در ذخائر العقبى ص ١٨ نقل نموده و گفته است كه ملا على قارى آن را در كتاب السيرة آورده است. همچنين ديلمى نيز حديث مذكور را در مسند الفردوس (نسخه خطى كتابخانه لاله‌لى) به نقل از ابن عباس چنين نقل نموده است: لو أن رجلا صفن قدميه بين الركن و المقام و صام و صلى ثم لقى الله مبغضا لآل محمّد صلّى اللّه عليه و آله دخل النار يعنى هرگاه فردى بين ركن و مقام به‌پا ايستاده (روزگار خويش را با) روزه و نماز بگذراند و آنگاه با بغض آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله بميرد داخل آتش مى‌گردد.

[٣] -در صحت حديث مزبور بايد به ديدهء ترديد نگريست چرا كه به نص قرآن كريم ملاك فضليت انسانها تقوى است. بعلاوه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در مواردى فرموده است كه عرب بر عجم و قرشى بر حبشى فضيلتى ندارند مگر به واسطهء تقوى و به احتمال قوى اين حديث از پرداخته‌هاى دوران شعوبيگرى است. همچنين به نص قرآن كريم ابو لهب كه از مشايخ بنى هاشم بوده است مطرود درگاه إلهى و در دوزخ معذب مى‌باشد و فضيلت اهل البيت عليهم السّلام نه به دليل هاشمى بودن كه به دليل كرامت ذات و لياقت شخصى آنها مى‌باشد. (مترجم)

[٤] -حديث مذكور را هيثمى در مجمع الزوائد ج ٢ ص ١٧٢ و متقى در كنز العمال ج ٦ ص ٢٠٤ نقل نموده است.

[٥] -ابو احمد عبد الله بن عدى جرجانى معروف به ابن قطان در سال ٢٧٧ هـ ق. در جرجان متولد گرديد و در سال ٣٦٥ هـ ق. درگذشت. وى محدثى فقيه و آگاه به احوال رجال بود و در طلب علم به نقاط مختلف سفرها نمود. برخى از تأليفات وى عبارتند از: الكامل، المعجم، الانتصار و اسماء الصحابة، زندگينامهء وى در تذكرة الحفاظ ج ٣ ص ٩٤٠، لسان الميزان ج ١ ص ٦ اللباب ج ١ ص ٢١٩ و شذرات الذهب ج ٣ ص ٥١ مندرج است.

[٦] -حديث مذكور را محب الدين طبرى در ص ١٨٠ ذخائر العقبى به نقل از مناقب احمد بن حنبل آورده است. مناوى نيز آن را در ص ١٣٤ كنوز الحقائق نقل كرده است. همچنين سيوطى نيز آن را در الدر المنثور ج ٦ ص ٧ نقل نموده است. حديث مذكور در برخى نسخ بدين ترتيب نقل گرديده است: من ابغض اهل البيت عليهم السّلام فهو منافق يعنى هرآن‌كس كه اهل بيت عليهم السلام را دشمن بدارد منافق است. اين حديث در ص ٤٧ ينابيع المودة قندوزى نيز وارد شده است.