: ترمذى با سند حسن و نيز حاكم از زيد بن ارقم نقل كرده‌اند كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود: من در ميان شما چيزى باقى مى‌گذارم كه تا هنگامى كه بدان چنگ زده باشيد هيچ‌گاه پس از من گمراه نخواهيد شد، كتاب خدا و نزديكان از خانواده‌ام را و آن دو تا وقتى كه در كنار حوض بر من وارد گردند هرگز از يكديگر جدا نخواهند شد. پس بنگريد كه در نبود من چگونه آن دو را پاس مى‌داريد [٢] .

[١] -حديث مذكور را سيوطى در اينجا به طور مختصر نقل كرده است و متن مفصل آنكه مسلم در باب فضائل على بن ابى طالب عليه السّلام از كتاب فضائل الصحابهء «الجامع الصحيح» به اسناد خويش از يزيد بن حيان نقل نموده به شرح ذيل است:

يزيد بن حيان گفته است من و حصين بن سمرة به اتفاق عمر بن مسلم نزد زيد بن ارقم بوديم در اين ملاقات حصين بدو گفت: اى زيد بن ارقم حقا كه بسيار سعادتمند هستى زيرا پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله را به چشم خويش ديدى، سخنان آن حضرت را شنيده، در ركاب وى جنگيده، پشت سرش به نماز ايستاده‌اى، پس قدرى از سخنان آن حضرت را براى ما بازگو نما. زيد در پاسخ وى گفت: پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله در كنار بركه‌اى كه ما بين مكه و مدينه بود و «خم» نام داشت به سخنرانى ايستاد و پس از ستايش خداوند و موعظه فرمود: "اما بعد الا يا ايها الناس فانما انا بشر و يوشك ان يأتى رسول ربى فاجيب و انا تارك فيكم الثقلين: اولهما كتاب الله فيه الهدى و النور فخذوا بكتاب الله و استمسكوا به و اهل بيتى اذكركم الله فى اهل بيتى، اذكركم الله فى اهل بيتى، اذكركم الله فى اهل بيتى. "

يعنى: اى مردم آگاه باشيد كه من هم بشرى هستم و گويا مى‌بايست پاسخگوى پيك پروردگارم باشم و من در ميان شما دو چيز گرانبها باقى مى‌گذارم نخست كتاب خدا كه در آن هدايت و نور است. پس كتاب خدا را فرا بگيريد و بدان چنگ زنيد، آنگاه حضرت فرمود: و خانواده‌ام، خدا را در مورد خانواده‌ام يادآورتان مى‌گردم، خدا را در مورد خانواده‌ام يادآورتان ميگردم، خدا را در مورد خانواده‌ام يادآورتان ميگردم. حديث مزبور به نحوى كه بيان شد در صحيح مسلم ج ٤ ص ١٨٧٣، مسند احمد بن حنبل ج ٤ ص ٤٦٧-٤٦٦، كنز العمال متقى هندى ج ١ ص ١٥٩-١٥٨ مندرج است همچنين سيوطى نيز در الدر المنثور ج ٦ ص ٧ خلاصهء حديث مذكور را به نقل از مسلم، ترمذى و نسايى آورده است. برخى از ديگر مصادر حديث مذكور شامل الاكليل ص ١٩٠، القول الفصل ج ١ ص ٤٨٩، عين الميزان ص ١٢ و فتح البيان ج ٧ ص ٢٧٧ مى‌باشند.

[٢] -حديث مذكور را ترمذى در"الجامع الصحيح"باب مناقب اهل البيت عليهم السلام ج ٢ ص ٣٠٨ آورده و در پايان نقل آن گفته است كه حديث مزبور حسن و غريب است حاكم نيشابورى نيز در ص ١٠٩ ج ٣ مستدرك الصحيحين حديث مذكور را چنين نقل كرده است: هنگامى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از حجة الوداع بازگشت فرمود در غدير خم (نام بركه‌اى) فرود آمد و امر نمود سايبانهايى بپادارند و سپس فرمود: "كأنى قد دعيت فاجبت، انى تارك فيكم الثقلين احدهما اكبر من الاخر، كتاب الله و عترتى، فانظروا كيف تخلفونى فيهما فانهما لن يتفرقا حتى يردا عليّ الحوض"ثم قال صلّى اللّه عليه و آله: "ان الله عز و جل مولاى و انا مولى كل مؤمن"ثم اخذ بيد على عليه السّلام فقال صلّى اللّه عليه و آله: "من كنت مولاه فهذا وليه، اللهم وال من والاه و عاد من عاداه"