زندگانى رئيس مذهب تشيع حضرت جعفر بن محمد(ع) - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٧ - پيشگفتار

زندگينامه‌

نام: جعفر

پدر و مادر: امام‌باقر وامّ‌فَرْوَه دختر قاسم بن‌محمّد بن ابى‌بكر.

شهرت: صادق‌

كُنيه: ابو عبداللَّه‌

زمان و محل تولّد: ١٧ ربيع الاول سال ٨٣ ه در مدينه متولد شد.

طاغوتهاى زمان‌امامت: يزيد بن عبد الملك (نهمين خليفه اموى تا آخرين خليفه اموى)، سفّاح و منصور دوانيقى.

زمان و محل شهادت: ٢٥ شوّال سال ١٤٨ ه. ق در سنّ ٦٥ سالگى به دستور منصور دوانيقى‌، مسموم و در مدينه به شهادت رسيد.

مرقد شريف: قبرستان بقيع‌، در مدينه.

دوران زندگى: در دو بخش:

١- دوران قبل از امامت‌، ٣١ سال (از سال ٨٣ تا ١١٤)

٢- دوران امامت تا آخر عمر، ٣٤ سال (از سال ١١٤ تا ١٤٨) كه دوران شكوفايى اساس تشيّع بود، آن‌حضرت در اين دوران از فرصت جنگ بنى‌اميّه و بنى عباس‌، استفاده نموده و دانشگاه اسلامى را در سطح عميق و وسيع تشكيل داد، كه چهار هزار نفر شاگرد داشت‌، و اسلام ناب محمّد و على را از زير حجاب اسلام بنى اميّه‌، آشكار ساخت.