احكام نماز - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٩ - قرآن كريم

مى‌كند وچون خداوند داناتر به نيّت‌ها ومقاصد واهداف اشخاص مى‌باشد، پس او كسانى را كه راهشان نيكوتر است ودر مسير هدايت گام برمى دارند، بهتر مى‌شناسد.

٢- (صِبْغَةَ اللَّهِ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً وَنَحْنُ لَهُ عَابِدُونَ) [١].

«رنگ خدايى (بپذيريد؛ رنگ ايمان وتوحيد واسلام) وچه رنگى از رنگ خدايى بهتر است؟ وما تنها او را عبادت مى‌كنيم.»

عبادات شخص مؤمن بايد رنگ خدايى به خود بگيرد. رنگ خدايى، ظاهر اعمال وآن بخش مكشوف ومحسوس عبادت نيست، زيرا ظاهر اعمال گاهى مانند هم است، ولى آن نيت پنهان وهدفى كه در پشت عمل وعبادت، نهفته است، مى‌تواند به عمل، رنگ الهى ببخشد، پس يك عمل در اثر اخلاص وقصد تقرب به حضرت حق وپيوستن به او وبريدن از ماسواى او، الهى وخدايى مى‌شود.

ولى گاهى هم، به سبب نيت معكوس، رنگ شيطانى مى‌يابد وبخاطر رياء، شهرت‌طلبى وتظاهر براى مردم، غير الهى مى‌شود.

٣- (وَلَا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلَاحِهَا وَادْعُوهُ خَوْفاً وَطَمَعاً إِنَّ رَحْمَةَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ) [٢].

«ودر زمين پس از اصلاح آن فساد نكنيد، واو رابا بيم واميد بخوانيد (بيم از مسؤوليتها، واميد به رحمتش، ونيكى كنيد) زيرا رحمت خدا به نيكوكاران نزديك است.»