احكام نماز - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٥٤ - تفصيل احكام

وَيَا خَيْرَ الْمُعْطِينَ، ارْزُقْنِي وَارْزُقْ عِيالِي مِنْ فَضْلِكَ، فَإِنَّكَ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ. [١]

١١- تَوَرُّك نمودن در نشستن بعد از سجده، يعنى نشستن بر ران چپ وروى پاى راست را بركف پاى چپ قرار دادن.

١٢- استغفار در جلسه بين دوسجده.

١٣- تكبيرگفتن بعد از برداشتن سر از سجده اول ونشستن وآرام گرفتن بدن، وهمچنين تكبير گفتن براى سجده دوم قبل از آنكه به سجده رود، ونيز بعد ازبرداشتن سر از سجده دوم. ومستحب است كه در تكبيرها، دست را بلند كند.

١٤- نهادن دستها بر رانها در هنگام نشستن.

١٥- نچسباندن شكم به زمين (به اين حالت «تجافى» گفته مى‌شود.)

١٦- دستها رابه مانند بال پرنده قرار دادن، يعنى آرنجها را از زمين بالا نگهداشتن وبين آنها وبدن فاصله دادن مانند دوبال پرنده.

١٧- مرد، در وقت برخاستن اول زانوها سپس دستها را از زمين بردارد.

١٨- در هنگام برخاستن بگويد: بِحَوْلِ اللَّهِ وَقُوَّتِهِ أَقُومُ وَأَقْعُدُ.

١٩- در هنگام برخاستن، انگشتان را مشت نكند، بلكه آنها را بر زمين پهن نمايد وبراى برخاستن برآنها تكيه كند.

٢٠- اما براى زن، مستحب اين است كه در هنگام به سجده رفتن، زانوهايش را قبل از دستش برزمين بگذارد، واعضاى خود را در حال سجده، بهم بچسباند، وشكمش را برزمين بچسباند، وهنگاميكه‌