احكام نماز - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٤ - دعا در هنگام اذان
الصلاة، واحدر إقامتك حدراً» [١].
از امام صادق عليه السلام درباره اذان پرسيدم، فرمود: «اذان را با صداى بلند بگو اما در اقامه صداى خود را پائينتر كن.» سپس فرمود: «براى اذان واقامه خود منتظر هيچ چيز، جز فرارسيدن وقت نماز، مباش واقامه را تند وسريع بخوان.»
٨- امام عليه السلام فرمود:
«الأذان ترتيل، والإقامة حدر» [٢].
«اذان را باترتيل بايد گفت اما اقامه را بايد سريع خواند.»
به پيامبر صلى الله عليه و آله صلوات بفرست:
٩- امام باقر عليه السلام فرمود:
«إذا أذّنت فافصح بالألف والهاء» [٣]، «وصلِّ على النبيّ صلى الله عليه و آله كلّما ذكرته
أو ذكره ذاكر عندك في أذان أو غيره» [٤].
«وقتى اذان گفتى، الف وهاى (اللَّه) را اظهار وآشكار كن.» «وهنگاميكه نام پيامبر را بردى ياكسى ديگر در اذان ياغير اذان اسم آن حضرت را برد، براو درود (صلوات) بفرست.»
دعا در هنگام اذان
١٠- امام صادق عليه السلام فرمود:
«مَن قال حين يسمع أذان الصبح:
اللَّهُمَّ إِنّي أَسْأَلُكَ بِإِقْبَالِ نَهارِكَ، وَإِدْبارِ
[١] - وسائل الشيعه، ج ٤، ابواب الاذان والاقامه، باب ٨، ص ٦٢٥، حديث ١.
[٢] - همان، باب ٢٤، ص ٦٣٥، حديث ٣.
[٣] - همان، باب ١٥، ص ٦٣٨، حديث ١.
[٤] - همان، باب ٤٢، ص ٦٦٩، حديث ١.