احكام نماز - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٥ - مقدّمه

شما قرار دارد، پراست از آيات و روايات و احكامى كه دراين باب از قرآن و سنّت استنباط شده است. وقتى اين كتاب را مطالعه مى‌كنى، متون آيات و روايات را به نيكى مورد تأمّل قرار بده زيرا اين متون، ابزار هدايت و سرچشمه نور و روشنايى است.

درست است احكام شرعى‌اى كه فقها بيان كرده‌اند، مسايلى است كه تقيّد و التزام به آنها واجب ا ست زيرا فقها از «اهل ذكر» هستند و خداوند سبحان به انسانها دستور داده است كه مسايل خود را از آنها بپرسند.

(فَسْأَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِن كُنتُم لَا تَعْلَمُونَ) [١].

يعنى: «اگر نمى‌دانيد از آگاهان و اهل ذكر بپرسيد.»

امّا بايد قبول كرد كه متن آيات و روايات، مزايا و ويژگيهاى خاصّى دارد و مشتمل بر لطايف، ظرافتها و نكته‌هاى فراوانى است كه دل را زنده مى‌كند و مؤمن را به روح احكام شرعى نزديك مى‌گرداند.

از خداوند سبحان مى‌خواهيم كه اين رساله كوتاه و مختصر را از ما بپذيرد و عمل به آن را مجزى قرار بدهد.

انّه ولىّ التوفيق‌

محمّدتقى المدرسى‌

١٣ ربيع الاوّل ١٤٢٠ ه. ق‌