احكام نماز - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٤ - مقدّمه

در فرداى قيامت كه در محضر خداوند حضور مى‌يابى، نمازت به بهترين شكل و نيكوترين صورت در كنارت مى‌ايستد تا تو را شفاعت كند.

به همين جهت بر تو لازم است كه اوقات نمازت را ميعادگاه ملاقات و ديدار با پروردگار جهان قرار بدهى و براين باور باشى كه وقت نماز، وقت ديدار با خداوند است و لذا بر تو است كه در هنگام وضوء با طهارت گرفتن و پاكيزه ساختن، خود را از نظر روانى و روحى براى اين ملاقات آماده سازى و با اذان و اقامه به استقبال آن بروى و با تكبير گفتن در آغاز و افتتاح نماز، از شرّ وسوسه‌گر خنّاس، به خداوند پناه ببرى. پس بر تو لازم است در آيات سوره حمد و هر سوره ديگرى كه بعداز حمد انتخاب مى‌كنى، چنان تدبّر و تأمّل نمائى گواينكه اين آيات را بطور مستقيم از خداوند دريافت مى‌كنى و در هنگام ركوع و سجود با تقديس و تسبيح خداوند و زارى و تضرّع در پيشگاه او و در خواست حوايج خود از او، به او تقرّب بجويى و خود را به مقام ربوبى او نزديك سازى و در تشهّد هم به عبوديت او و رسالت حضرت محمّد صلى الله عليه و آله اقرار نمايى.

اگر با توفيق و كمك خداوند، خود را با نمازت منسجم و هماهنگ سازى و با روح نماز دمساز شوى، زندگى تو دگرگون مى‌شود و توأم با صلاح و رستگارى، تكامل مى‌يابد و تو هر روز خود را بهتر از گذشته خواهى يافت.

اكنون اين رساله كوتاه كه در باب افعال و اعمال نماز در اختيار