احكام نماز - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٣٨ - سوم- احكام سجده

پايش مقطوع يا كوتاه باشد، ساير انگشتان خود را برزمين بگذارد، واگر همه انگشتان او قطع شده باشد باقى مانده پايش را برزمين بنهد.

١٠- اگر انگشت پايش را در هنگام سجده حركت دهد، پس اگر حركت ساده باشد كه با طمأنينه وآرام بودن بدن منافات نداشته باشد اشكال ندارد، واگر باطمأنينه منافات داشته باشد ولى ذكر را بعد از آرام گرفتن، اعاده كرده باشد بازهم اشكال ندارد، اما اگر ذكر را اعاده نكرده باشد احوط اعاده نماز است.

١١- اگر نماز گزار پيشانى خود را برروى چيزى بگذارد كه سجده برآن صحيح نيست، برخى از فقها گفته‌اند كه واجب است بدون اينكه سرش را بلند كند، پيشانى را به سوى چيزى كه سجده برآن صحيح است بكشاند، ولى اقوا اين است كه جايز است سر را بلند كند وبرجاى درست بگذارد واين باعث اضافه شدن سجده نمى‌شود ونمازش- ان شاء اللَّه- صحيح است زيرا حقيقت سجده خم شدن به زمين به قصد تعظيم است نه صرف گذاشتن وبرداشتن پيشانى.

١٢- اگر در هنگام نماز، آنچه سجده برآن صحيح است، مفقود شود بنابر احوط نماز را باسجده برهرچيزى كه امكان دارد، تمام كند وسپس اعاده نمايد. البته اين در صورتى است كه وقت نماز، وسعت داشته باشد اما اگر وقت، تنگ باشد، برلباسش يامعدن ياپشت دستش سجده كند.

١٣- اگر بعد از نماز ياحتى بعد از برداشتن سر از سجده، متوجه شود كه برچيزى سجده كرده است كه سجده برآن صحيح نبوده است، بگذرد ونمازش صحيح است اما اگر در حالى متوجه شود كه‌