احكام نماز - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٣٣ - اول- سجده ركن است

وگرنه روى ابروى چپش سجده كند واگر نمى‌تواند برچانه‌اش سجده نمايد.»

گفتم: برچانه‌اش؟ فرمود: بلى. آيا كتاب خدا را نخوانده‌اى كه مى‌گويد: (يَخِرُّونَ لِلْأَذْقَانِ سُجَّداً) يعنى: باچانه‌هاى شان به سجده مى‌افتند.»

١٩- على بن يقطين مى‌گويد: از امام ابوالحسن اول عليه السلام پرسيدم درباره كسى كه در ركوع وسجودش، گفتن تسبيح را فراموش كرده است. فرمود:

«لا بأس بذلك» [١].

«اشكال ندارد.»

تفصيل احكام:

اول- سجده ركن است:

١- در هرركعت از نمازهاى واجب ومستحب، واجب است دو سجده بعد از ركوع انجام شود (به استثناى نماز ميت كه ركوع وسجود ندارد).

٢- بنابر نظر مشهور فقهاء، باگذاشتن پيشانى برزمين به قصد تعظيم، سجده تحقق مى‌يابد، وشايد حقيقت اصلى سجده افتادن به زمين باشد به منظور تعظيم چه پيشانى برزمين گذاشته شود يانشود.

٣- دو سجده باهم از اركان نماز است. بنابراين:

الف- نماز- چه واجب وچه مستحب- باترك هردو سجده باهم باطل مى‌شود چه از روى عمد باشد يا سهو يااز روى جهل وندانستن.