احكام نماز - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١١٥ - طمأنينه وآرامش
مستحب در ركوع بجا آورد. [١]
١٥- در صورتيكه در حال خم شدن براى ركوع وقبل از آرام گرفتن بدن، عمداً ذكر ركوع را بخواند يااينكه قبل از كامل كردن ذكر واجب، عمداً سر را از ركوع بردارد، نماز او باطل مىشود، اما اگر سهواً قبل از اتمام ذكر، سرش را بردارد، چيزى براو نيست ولى احتياط استحبابى اين است كه نماز را بعد از اتمام، اعاده نمايد.
١٦- اگر در ركوع ودر اثناى خواندن ذكر واجب، بدن نمازگزار بدون اراده او حركت كرده واز حالت استقرار وآرامش خارج شود، واجب است كه بعد از آرام گرفتن بدن، ذكر را اعاده نمايد، اما اگر اين حركت غير ارادى در اثناى ذكر مستحب باشد اشكال ندارد زيرا اين ذكر از همان ذكر مطلق در ركوع محسوب مىشود كه استقرار وآرامش در آن شرط نيست. اما حركتهاى اندك كه زيانى به استقرار بدن نمىرساند، مانند حركت انگشتان، اشكالى ندارد، ونيازى به اعاده ذكر نيست.
١٧- اگر نماز گزار نتواند به اندازه قرائت ذكر واجب به حالت ركوع باقى بماند، بهتر است كه از هنگام رسيدن به حد ركوع كامل، به قرائت ذكر شروع كند وسپس آن را- هرچند در اثناى بلند شدن-
[١] - به عبارت ديگر نمازگزار گاهى ذكر مستحب را به عنوان ذكر مستحب وبطور مطلق وبدون ارتباط به افعال نماز بجا مىآورد، دراين صورت آرامش وطمأنينه در اثناى آن ذكر واجب نيست، اما گاهى آن ذكر را به عنوان يكى از مستحبات نماز بجا مىآورد كه در اين صورت احتياط ايجاب مىكند كه در اثناى اين ذكر نيز، بدن آرام باشد واستقرار وطمأنينه داشته باشد.